الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۵۵۵

و عنه عن محمد بن علي عن عثمان بن عيسي عن سماعه عن ابي بصير قال قال ابو جعفر ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۱۶۵ ابو بصیر از امام باقر (ع) در این آیه: «بَلْ هُوَ آیاتٌ بَیِّناتٌ فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ» فرمود: ای ابو محمد، به خدا مقصود آن نیست که میان دو جلد مصحف قرار دارد، گفتم: قربانت چه کسانند (که آن را در سینه دارند؟) فرمود: جز ما امید می‏رود که کی باشد؟ مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۱۰ ابو بصیر گوید: امام باقر علیه السلام این آیه (۴۸ سوره ۲۹) را قرائت نمود و سپس فرمود: بخدا ای ابا محمد! خدا نفرمود: قرآن آیه‏هائیست میان دو جلد قرآن (تا مردمی گویند قرآن که‏ حجت خداست بر ما، همین آیات میان دو جلد یعنی از صفحه اول تا صفحه آخر است و محتاج به امامی که آن را تفسیر کند نمیباشیم) عرض کردم: قربانت گردم کیانند ایشان؟ (دانشمندانی که حقایق قرآن در سینه آنهاست) فرمود: توقع میرود که جز ما چه اشخاصی باشند؟! محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۶۷۹ و از او، از محمد بن علی، از عثمان بن عیسی، از سَماعه، از ابوبصیر روایت است که گفت: امام محمد باقر علیه السلام فرمود که: «این آیه «بَلْ هُوَ آیاتٌ بَیِّناتٌ فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ»، دلیل علم ما است و آن‏که ما، حافظ قرآنیم». یا این آیه را خواند و بعد از آن فرمود که: «ای ابا محمد، به خدا سوگند که خدا نفرموده که این قرآن، آیت‏های روشن است در میان دو پهلوی مصحف؛ چه، در آیه است که در سینه‏های اهل علم است». ابوبصیر می‏گوید که: عرض کردم که: فدای تو گردم، ایشان کیانند؟ حضرت فرمود که: «کیست که احتمال دهد که ایشان غیر ما باشند؟».