حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ أَنَّ الْمُتَوَسِّمِينَ الَّذِينَ ذَکَرَهُمُ اللَّهُ تَعَالَى فِي کِتَابِهِ هُمُ الْأَئِمَّةُ ع وَ السَّبِيلُ فِيهِمْ مُقِيم
کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
احمد بن مهران عن عبد العظيم بن عبد الله الحسني عن ابن ابي عمير قال اخبرني اسباط بياع الزطي قال :
كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَسَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ فِي ذََلِكَ لَآيََاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ `وَ إِنَّهََا لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ قَالَ فَقَالَ نَحْنُ اَلْمُتَوَسِّمُونَ وَ اَلسَّبِيلُ فِينَا مُقِيمٌ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۱۷۷
اسباط- فروشنده غلامان هندی- گفت: من نزد امام صادق (ع) بودم که مردی تفسیر قول خدای عز و جل (۷۵ و ۷۶ سوره حجر): «به راستی در این آیاتی است برای اندیشهکنندگان بافر است و به راستی که برای آن قریه راه پابرجائی بود» گوید که: فرمود: ما هستیم متوسمان و راه حق در ما پا بر جا است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۱۶
اسباط گوید: خدمت امام صادق علیه السلام بودم که مردی از آن حضرت راجع بقول خدای عز و جل (۷۵ سوره ۱۵) «برای باریکبینان در آن امر نشانههاست و آن قریه در راهی پا برجاست» سؤال کرد، حضرت فرمود: مائیم باریکبینان و آن راه در خاندان ما پا برجاست.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۰۵
احمد بن مهران، از عبدالعظیم بن عبداللَّه حسنی، از ابن ابی عُمیر روایت کرده است که گفت: خبر داد مرا اسباط زُطّی فروش «۴» و اسباط گفت که: در خدمت امام جعفر صادق علیه السلام بودم، پس سائلی آن حضرت را سؤال کرد از قول خدای عزّوجلّ: «فِی ذلِکَ لَآیاتٍ
__________________________________________________
(۴). و زطّی، جامهای است منسوب به سوی زُطّ، به ضمّ زای معجمه و تشدید طای مهمله، که طائفهای از اهل هندند. (مترجم)
لِلْمُتَوَسِّمِینَ* وَ إِنَّها لَبِسَبِیلٍ مُقِیمٍ» «۱»، یعنی: «به درستی که در این (یعنی هلاک کردن ما قوم لوط را) هر آینه نشانهاست از برای عبرت و پند صاحبان فراست را (که به فطانت در چیزها نگرند و حقیقت و علامت آن را بشناسند). و به درستی که شهرهای مؤتفکه هر آینه در سر راهی است دائم السلوک و ممّر قافله». اسباط میگوید که: حضرت فرمود که: «ماییم متوسمّین (که در چیزها مینگریم و هر چه در آنهاست میبینیم) و این راه (که امامت یا فراست است) در ما ثابت و دایم است». __________________________________________________
(۱). حجر، ۷۵ و ۷۶.