→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۵۸۵

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ ع مَعْدِنُ الْعِلْمِ وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِکَة

کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
احمد بن محمد عن محمد بن الحسين عن عبد الله بن محمد عن الخشاب قال حدثنا بعض اصحابنا عن خيثمه قال قال لي ابو عبد الله ع :

يَا خَيْثَمَةُ نَحْنُ شَجَرَةُ اَلنُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ اَلرَّحْمَةِ وَ مَفَاتِيحُ اَلْحِكْمَةِ وَ مَعْدِنُ اَلْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ اَلرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ مَوْضِعُ سِرِّ اَللَّهِ‏ وَ نَحْنُ وَدِيعَةُ اَللَّهِ فِي عِبَادِهِ‏ وَ نَحْنُ حَرَمُ اَللَّهِ اَلْأَكْبَرُ وَ نَحْنُ ذِمَّةُ اَللَّهِ وَ نَحْنُ عَهْدُ اَللَّهِ فَمَنْ وَفَى بِعَهْدِنَا فَقَدْ وَفَى بِعَهْدِ اَللَّهِ وَ مَنْ خَفَرَهَا فَقَدْ خَفَرَ ذِمَّةَ اَللَّهِ وَ عَهْدَهُ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۱۸۷ خَیْثَمَه گوید: امام صادق (ع) به من فرمود: ای خیثمه، ما شجره نبوت و خانه رحمت و کلیدهای حکمت و معدن علم و موضع رسالت و مختلف ملائکه و محل سِرِ خدائیم، ما سپرده خدائیم در میان بندگانش، ما حرم اکبر خدائیم، ما پناه خدا و پیمان خدائیم، هر که به عهده ما بپاید به عهد خدا پائیده است و هر که آن را بشکند، پناه و عهد خدا را شکسته. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۲۱ خیثمة گوید: امام صادق علیه السلام بمن فرمود: ای خیثمه، ما درخت نبوت و خانه رحمت و کلید حکمت و کانون دانش و محل رسالت و آمد و شدگاه فرشتگان و محل راز خدائیم، ما هستیم امانت خدا در میان بندگانش و ما هستیم حرم بزرگ خدا (پس رعایت و احترام ما از کعبه بیشتر است) ما هستیم امان خدا، ما هستیم پیمان خدا، هر که بپیمان ما وفا کند بپیمان خدا وفا کرده و هر که با ما پیمان‏شکنی کند پیمان و عهد خدا را شکسته است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۱۵ احمد بن محمد، از محمد بن حسین، از عبداللَّه بن محمد، از خشّاب روایت کرده است که گفت: حدیث کرد ما را بعضی از اصحاب ما، از خیثمه که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام به من فرمود که: «ای خیثمه، ماییم درخت نبوّت و خانه رحمت، و کلیدهای حکمت، و معدن علم، و موضع رسالت، و محلّ تردّد فرشتگان، و موضع سرّ خدا (که رازهای خویش را به ما سپرده). و ماییم امانت خدا در میانه بندگان آن جناب (که ما را به ایشان سپرده). و ماییم حرم بزرگ‏تر خدا (که ما را پیش از همه خلائق تعظیم نموده، و حمایت فرموده و هتک حرمت ما را روا نداشته). و ماییم امان و زنهار خدا، و ماییم عهد خدا (که با مردمان بسته). پس هر که به عهد ما وفا کند، به عهد خدا وفا نموده، و هر که آن را بشکند، امان خدا و عهد او را شکسته است».

راویان