الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۶۰۵

علي بن محمد و محمد بن الحسن عن سهل بن زياد عن القاسم بن الربيع عن عبيد بن عبد الله بن ابي هاشم الصيرفي عن عمرو بن مصعب عن سلمه بن محرز قال سمعت ابا جعفر ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۲۰۷ سلمة بن محرز گوید: شنیدم امام باقر (ع) می‏فرمود: از جمله علومی که به ما داده شده است تفسیر قرآن و احکام آن است و علم تغییر زمان و حوادث آن، هر گاه خدا خیر مردمی را خواهد آنها را شنوا سازد، کسی که گوش شنوا ندارد، از سخنی که به گوش او رسد رو گردان است مثل اینکه نشنیده، سپس اندکی از سخن باز ایستاد و پس از آن فرمود: اگر دلهای وسیعی پیدا می کردیم که تاب تحمل حقائق داشت و اگر مردم نکته فهم و راز داری که مذاکره با آنها وسیله آسایش خاطر بود در دست داشتیم می گفتیم و خدا یاور ما است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۳۲ سلمة گوید: شنیدم امام باقر علیه السلام میفرمود: از جمله علومی که بما داده شده، علم تفسیر و احکام قرآن و علم تغییر زمان و حوادث آنست (مسائل روز و مقتضیات زمان) هر گاه خدا نسبت بمردمی خیری خواهد بآنها بشنواند و اگر بکسی که حاضر بشنیدن نیست بشنواند پشت میکند و رو می‏گرداند، مثل اینکه نشنیده است، سپس اندکی سکوت نمود و بعد فرمود: اگر راز نگهداران یا مورد اطمینانی را میدیدیم میگفتیم و خداست که همه از او کمک خواهند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۳۵ علی بن محمد، و محمد بن حسن، از سهل بن زیاد، از قاسم بن ربیع، از عبید بن عبداللَّه بن ابی‏هاشم صَیرفی، از عمرو بن مُصعب، از سلمة بن مُحْرِز روایت کرده است که گفت: شنیدم: از امام محمد باقر علیه السلام که می‏فرمود: «از جمله علم آنچه به ما عطا شده، تفسیر قرآن و احکام آن، و علم تغییر زمان و انتقال و انقلاب آن از حالی به حالی و از وصفی به وصفی، و واقعه تازه یا نویِ و تازگی آن است. و چون خدا به گروهی خوبی را اراده فرماید، ایشان را شنوا گرداند، و اگر شنوا گرداند، به گوش‏های ظاهری آن‏که را که نمی‏شنود، به گوش باطن هر آینه پشت بگرداند و اعراض کند، به مرتبه‏ای که گویا نشنیده است». پس حضرت اندکی ساکت شد بعد از آن فرمود: «و اگر می‏یافتیم ظرف‏ها و جای استراحت و آسایش را (که مراد از آن، دل‏های گشاده که حافظ معارف حقیقیّه است و دلی که خالی باشد، از مشاغلی که مانع از ادراک حقّ و قبول آن باشد)، هر آینه می‏گفتیم آنچه می‏گفتیم (که زبان تاب گفتن و گوش طاقت شنیدن آن را ندارد)، و خدا یاری خواسته شده است (که در همه امور از او یاری می‏جوییم).