الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۶۱۲

محمد بن يحيي عن سلمه بن الخطاب عن عبد الله بن محمد عن منيع بن الحجاج البصري عن مجاشع عن معلي عن محمد بن الفيض عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۲۱۵ امام باقر (ع) فرمود: عصای موسی (ع) از آن آدم (ع) بود و به دست شعیب افتاد و از آن پس به موسی بن عمران رسید و همان عصا نزد ما است و به همین تازگی من آن را بررسی کردم مانند روزی که از درختش برکنده‏اند سبز است و چون از او پرسیده شود به سخن آید، برای قائم ما آماده است و با آن همان کار کند که موسی (ع) می‏کرد و آن عصا هراس آور است و هر چه جادو کنند ببلعد و هر چه فرمانش دهند بکند و چون یورش برد ببلعد هر چه جادو کرده‏اند، دو شعبه (چون دو کام) از او باز شود که یکی روی زمین باشد و دیگری بر سقف و میان آن دو چهل ذراع (بیست گز) فاصله باشد و با زبان خود آنچه جادو کنند به کام خود کشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۳۵ امام باقر علیه السلام فرمود: عصای موسی از آن آدم علیه السلام بود که بشعیب رسید و سپس بموسی بن عمران رسید، آن عصا نزد ماست و اندکی پیش نزدم بود و مانند وقتی که از درختش باز شده سبز است، و چون از او بازپرسی شود، جواب گوید و برای قائم ما علیه السلام آماده گشته است، او با آن همان کار که موسی میکرد انجام دهد، آن عصا هراس آور است و ساخته‏های نیرنگی جادوگران را میبلعد و بهر چه مأمور شود انجام دهد، چون حمله کند، هر چه بنیرنگ ساخته‏اند میبلعد و برایش دو شعبه باز شود که یکی در زمین و دیگری در سقف باشد و میان آنها (میان دو فکش) چهل ذراع باشد و نیرنگ ساخته‏ها را با زبانش میبلعد (چنانچه در زمان موسی (ع) جادوهای جادوگران را بلعید). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۳۹ محمد بن یحیی، از سَلمة بن خطّاب، از عبداللَّه بن محمد، از مَنیع بن حجّاج بصری، از مُجاشع، از مُعلّی، از محمد بن فیض، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت فرمود که: «عصای موسی علیه السلام در نزد آدم علیه السلام بود، بعد از آن به شعیب منتقل شد، پس به موسی بن عمران رسید. و به درستی که آن عصا نزد ما است، و من در این نزدیکی آن را دیدم، به مرتبه‏ای سبز و تازه بود که گویا الحال از درخت خود جدا شده بود. و به درستی که این عصا، سخن می‏گوید چون مأمور شود به سخن گفتن، و برای قائم ما مهیّا و آماده شده، و قائم ما به آن عصا می‏کند آنچه موسی به آن می‏کرد. و به درستی که این عصا، به ترس می‏افکند هر که آن را ببیند و فرو می‏برد آنچه دشمنان ما تزویر می‏کنند و به دروغ آن را به خلق می‏نمایند، و می‏کند آنچه را که به آن مأمور شود. به درستی که این عصا، که در آنجا که شروع کرد که فرو برد آنچه را که به دروغ به مردم می‏نمودند، و همان را باز می‏کرد و آن را دو شعبه (یعنی: دو طرف) بود: بالا و پایین. و یکی از دو شعبه، در زمین و دیگری در سقف بود، و میانه لب بالا و پایین آن چهل ذراع بود. «۱» و به زبان خویش، آنچه را که به تزویر و حیله ساخته بودند، فرو می‏برد». __________________________________________________ (۱). و ذِراع به کسر ذال، به معنی گز و ساق دست است، و به فتح ذال، به معنی مسافت دو دست چون باز کنند نیزمی‏باشد. (مترجم)