الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۶۵۶

علي بن ابراهيم عن صالح بن السندي عن جعفر بن بشير عن ضريس قال سمعت ابا جعفر ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۲۹۱ ضریس گوید: شنیدم امام باقر (ع) می‏فرمود: به راستی خدای عز و جل را دو علم است: علمی که بخشند و علمی که اندوزند، اما آن علمی که بخشیده شده، حقّ مطلب این است که چیزی نباشد که فرشته‏ها و رسل دانسته باشند جز آنکه ما هم آن را می‏دانیم و اما آنچه اندوخته کنند آن علمی است که نزد خدا عز و جل در دفتر کل است و چون از آن در آید در بر آید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۷۶ ضریس گوید: شنیدم امام باقر علیه السلام میفرمود: خدای عز و جل را دو گونه علم است: ۱- علم بذل شده. ۲- علم نگهداری شده. اما نسبت بعلم بذل شده، هر چه ملائکه و رسولان دانند، ما هم میدانیم و اما علم نگهداری شده آنست که نزد خدای در اصل کتاب (لوح محفوظ) است که چون از آن در آید نفوذ کند (و بدیگران رسد، چنانچه در حدیث ۶۵۲ گفته شد). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۸۱۱ علی بن ابراهیم، از صالح بن سندی، از جعفر بن بشیر، از ضُریس روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام محمد باقر علیه السلام که می‏فرمود: «به درستی که خدای عزّوجلّ را دو علم است: علمی است که آن را بذل و بخشش فرموده، و علمی است که آن را از خلائق پوشیده. امّا آنچه بذل فرموده، چیزی نیست که فرشتگان و رسولان آن را بدانند، مگر آن‏که ما آن را می‏دانیم. و امّا آنچه از خلائق مستور است، آن علمی است که در نزد خدای عزّوجلّ است در لوح محفوظ که چون بیرون آید نافذ و جاری است».