حدیث روايات قدسي در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ الْإِشَارَةِ وَ النَّصِّ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع
کتاب الحجة · روایت شده از روايات قدسي
سند
محمد بن يحيي عن محمد بن الحسين و احمد بن محمد عن ابن محبوب عن محمد بن الفضيل عن ابي حمزه الثمالي عن ابي جعفر ع قال سمعته يقول :
لَمَّا أَنْ قَضَى مُحَمَّدٌ نُبُوَّتَهُ وَ اِسْتَكْمَلَ أَيَّامَهُ أَوْحَى اَللَّهُ تَعَالَى إِلَيْهِ أَنْ يَا مُحَمَّدُ قَدْ قَضَيْتَ نُبُوَّتَكَ وَ اِسْتَكْمَلْتَ أَيَّامَكَ فَاجْعَلِ اَلْعِلْمَ اَلَّذِي عِنْدَكَ وَ اَلْإِيْمَانَ وَ اَلاِسْمَ اَلْأَكْبَرَ وَ مِيرَاثَ اَلْعِلْمِ وَ آثَارَ عِلْمِ اَلنُّبُوَّةِ فِي أَهْلِ بَيْتِكَ عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَإِنِّي لَنْ أَقْطَعَ اَلْعِلْمَ وَ اَلْإِيمَانَ وَ اَلاِسْمَ اَلْأَكْبَرَ وَ مِيرَاثَ اَلْعِلْمِ وَ آثَارَ عِلْمِ اَلنُّبُوَّةِ مِنَ اَلْعَقِبِ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ كَمَا لَمْ أَقْطَعْهَا مِنْ ذُرِّيَّاتِ اَلْأَنْبِيَاءِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۴۱۱
ابی حمزه ثمالی گوید: شنیدم امام باقر (ع) میفرمود: چون محمد (ص) دوران نبوت خود را گذرانید و ایام عمر خود را به آخر رسانید خدا تعالی به او وحی کرد که ای محمد به راستی نبوت خود را گذراندی و زندگی خود را به سر رساندی اکنون آن دانش و ایمان و اسم اکبر و میراث علم و آثار نبوت خاندان خود را به علی بن ابی طالب (ع) بسپار، زیرا من دانش و ایمان و اسم اکبر و میراث علم و آثار علم نبوت را از نسل ذریه پیغمبران گذشته نبریدم.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۵۴
ابو حمزه ثمالی گوید: شنیدم امام باقر علیه السلام میفرمود: چون محمد وظیفه نبوت خود را انجام داد و عمرش بپایان رسید، خدای تعالی باو وحی کرد: ای محمد! نبوتت را گذرانیدی و عمرت بآخر رسید اکنون آن دانشی که نزد تو است و ایمان و اسم اکبر و میراث علم و آثار علم نبوت خاندان خود را بعلی بن ابی طالب بسپار، زیرا من هرگز علم و ایمان و اسم اکبر و میراث علم و آثار علم نبوت را از نسل و ذریه تو قطع نکنم، چنان که از ذریههای پیغمبران قطع نکردم.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۲۹
محمد بن یحیی روایت کرده است، از محمد بن حسین و احمد بن محمد، از ابن محبوب، از محمد بن فضیل، از ابوحمزه ثمالی، از امام محمد باقر علیه السلام که گفت: شنیدم از آن حضرت که میفرمود: «چون محمد صلی الله علیه و آله، پیغمبری خود را محکم و تمام کرد، و ایّام حیات خویش را کامل ساخت، خدای عزّوجلّ به سوی او وحی فرمود که: یا محمد، پیغمبری خویش را تمام ساختی و ایّام خود را کامل گردانیدی. پس قرار ده آن علمی را که در نزد تو است، با عهود و مواثیق ولایت، با آنچه ایمان به آن، واجب است از آنچه از نزد من به تو رسیده، و اسم اکبر (که اسم اعظم است، یا کتابی جامع که از آسمان فرود آمده باشد)، و میراث علم (که عبارت است از ولایت عظمی و خلافت کبری یعنی: ریاست دارین و خلافت کونین)، و آثار علم پیغمبری (که ارشاد خلائق و هدایت ایشان است و غیر آن از معجزات و کرامات)، در میان اهل بیت خویش، در نزد علی بن ابیطالب علیه السلام؛ زیرا که من، علم و ایمان و اسم اکبر و میراث علم و آثار علم پیغمبری را از فرزندان ذریّه تو هرگز قطع نخواهم کرد، چنانچه آنها را از ذریّههای پیغمبران علیهم السلام قطع نکردم».