الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۷۸۰

و في نسخه الصفواني علي بن ابراهيم عن ابيه عن حنان بن سدير عن فليح بن ابي بكر الشيباني قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۴۵۱ فلیح بن ابی بکر شیبانی گوید: به خدا من خدمت علی بن الحسین (ع) نشسته بودم و فرزندانش نزد او بودند که جابر بن عبد الله انصاری خدمت او آمد و بر او سلام کرد و دست ابی جعفر امام باقر (ع) را گرفت و با او خلوت کرد و پس از آن گفت: به راستی رسول خدا (ص) به من خبر داده که من محققاً مردی از خاندان او را درک می‏کنم که او را محمد بن علی گویند و کینه‏اش ابا جعفر است و چون او را درک کردی سلام مرا به او برسان، گوید: جابر رفت و ابو جعفر نزد ما برگشت و با پدرش علی بن الحسین (ع) و برادرانش نشست و چون نماز مغرب را خواند، علی‏ بن الحسین (ع) به ابو جعفر فرمود: جابر بن عبد الله انصاری با تو چه گفت؟ پاسخ داد که به من گفت: رسول خدا (ص) فرموده: تو محققاً مردی از خاندان مرا که نامش محمد بن علی و کینه‏اش ابو جعفر است درک می‏کنی، سلام مرا به او برسان، پدرش به او فرمود: گوارا باد بر تو ای پسر جانم آنچه را خدا از طرف رسولش در میان خاندان نبوت به تو اختصاص داده است، مبادا برادران خود را از این موضوع مطّلع کنی تا برایت مکری اندیشند چنان که برادران یوسف برای یوسف نمودند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۷۷ و در نسخه صفوانی است: شیبانی گوید: بخدا که من در خدمت علی بن الحسین بودم و فرزندانش هم حضور داشتند که جابر ابن عبد اللَّه انصاری خدمت آن حضرت رسید و سلام کرد، سپس دست ابی جعفر (امام باقر) علیه السلام را گرفت و با او خلوت کرد و عرضکرد: همانا رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله بمن خبر داد که من مردی از اهل بیت او را که نامش محمد بن علی و کنیه‏اش ابا جعفر است درک میکنم، و فرمود: چون خدمتش رسیدی، او را از جانب من سلام برسان، شیبانی گوید: جابر برفت و ابو جعفر علیه السلام آمد و نزد پدرش علی بن الحسین علیه السلام با برادرانش نشست، و چون نماز مغرب را گزارد، علی بن الحسین به ابی جعفر علیهم السلام فرمود: جابر بن عبد اللَّه انصاری بتو چه گفت؟ جوابداد: او گفت: رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله فرمود: تو مردی از اهل بیت مرا که نامش محمد بن علی و کینه‏اش ابا جعفر است درک میکنی، سلام مرا باو برسان. پدرش باو فرمود: پسر جانم! امتیاز و خصوصیتی را که خدا توسط پیغمبرش از میان اهل بیتش تنها بتو داده بر تو گوارا باد. برادرانت را از این مطلب آگاه مکن، مبادا در باره تو مکری اندیشند، چنان که برادران یوسف برای یوسف اندیشیدند. (این حدیث چنان که گفتیم تنها در نسخه صفوانی است و مناسب است که در باب بعد ذکر شود). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۷۳ و در نسخه صفوانی است که علی بن ابراهیم، از پدرش، از حنان بن سدیر، از فُلَیح بن ابی بکر شیبانی روایت کرده است که گفت: به خدا سوگند، که من در خدمت حضرت علی بن الحسین نشسته بودم و پسرش حضرت باقر علیه السلام در نزد آن حضرت بود، در هنگامی که جابر بن عبداللَّه انصاری به خدمت آن حضرت آمد و بر او سلام کرد، پس دست امام محمد باقر علیه السلام را گرفت، و با آن حضرت خلوت نمود و عرض کرد که: رسول خدا صلی الله علیه و آله مرا خبر داد که زود باشد که مردی را از اهل بیت آن حضرت دریابم که او را محمد بن علی می‏گویند و کُنیتش ابوجعفر می‏باشد. و آن حضرت علیه السلام فرمود که چون او را دریابی، سلام مرا به او برسان. باب در بیان اشاره و نصّ بر ابوجعفر حضرت امام محمد باقر راوی می‏گوید که: جابر رفت و حضرت باقر علیه السلام برگشت و با پدرش علی بن الحسین علیه السلام و برادران خود، نشست و چون نماز شام به جا آورده شد، علی بن الحسین علیه السلام به حضرت باقر علیه السلام فرمود که: «جابر بن عبداللَّه انصاری چه چیز به تو گفت؟». حضرت باقر علیه السلام عرض کرد که: «جابر گفت که: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: زود باشد که مردی را از اهل بیت من دریابی که نامش محمد بن علی و کُنیتش ابوجعفر باشد، چون او را دریابی، سلام مرا به او برسان». پدرش به او فرمود که: «ای فرزند دلبند من، گوارا باد تو را آنچه خدا تو را به آن مخصوص ساخته از رسول خویش در میان اهل بیت. ای فرزند، برادران خود را بر این مطلّع مکن که از برای تو مکری می‏کنند؛ چنانچه برادران یوسف با یوسف علیه السلام مکر کردند».