الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۹۶۱

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن الحسين بن سعيد عن ابي وهب عن محمد بن منصور قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۲۹ محمد بن منصور گوید: از آن حضرت پرسیدم از قول خدا عز و جل (۲۸ سوره اعراف): «وقتی یک هرزگی کنند گویند پدران خود را مرتکب آن دیدیم و خدا ما را بدان دستور داده. بگو خدا دستور به هرزگی نمی‏دهد. آیا نسبت به خدا چیزی که ندانید می‏گوئید»؟ گوید: فرمود: آیا کسی را دیدی که معتقد باشد خدا دستور داده به‏ زنا و می‏خواری یا چیزی از این گونه محرمات؟ گفتم: نه، فرمود: پس این هرزگی چیست که دعوی می‏کنند خدا بدان دستور داده؟ گفتم: خدا داناتر است و وَلِیّش، فرمود: این در باره پیشوایان جور است که دعوی کنند خدا آنها را مأمور کرده اقتداء به مردمی کنند که خدا به پیروی از آنان دستور نداده، خدا این اظهار را از آنها مردود دانسته و خبر داده که آنها از دروغ این را نسبت به او دادند و آن را هم فاحشه و هرزگی نامیده. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۰۱ محمد بن منصور گوید: از آن حضرت راجع بقول خدای عز و جل «و چون کار بدی کنند، گویند پدران خود را مرتکب آن دیده‏ایم و خدا ما را بدان فرمان داده است، بگو خدا بکار زشت فرمان نمیدهد چرا در باره خدا چیزی که نمیدانید میگوئید؟- ۲۸ سوره ۷-» پرسیدم. فرمود: آیا کسی را دیده‏ئی که معتقد باشد خدا بزنا کردن و شراب نوشیدن و مانند این محرمات فرمان داده است؟ عرضکردم: نه، فرمود: پس این کار زشتی که ادعا میکنند خدا آنها را بدان فرمان داده است چیست؟ عرضکردم: خدا داناتر است و ولیش، فرمود: این مطلب در باره امامان جور (غاصب امامت) است که مردم ادعا کردند خدا ایشان را بپیروی از مردمی فرمان داده است که خدا بپیروی از آنان دستور نداده پس خدا ادعاء ایشان را رد کرده و خبر داده که در باره خدا دروغ گفته‏اند و این عملشان را فاحشه (کار زشت) نامیده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۲۹۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند از احمد بن محمد، از حسین بن سعید، از ابو وهب، از محمد بن منصور که گفت: آن حضرت را سؤال کردم از قول خدای عزّوجلّ: «وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَیْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها قُلْ إِنَّ اللَّهَ لا یَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ» «۱»، یعنی: «چون فاحشه (و خصلتی را که در زشتی در سر حد کمال است)، به جا آورند، گویند که: یافته‏ایم بر این عمل زشت پدران خود را، و خدا ما را به آن امر فرموده. بگو: به درستی که خدا امر نمی‏فرماید به زشتی و ناپسند. آیا می‏گویید و افترا می‏بندید به خدا آنچه را که نمی‏دانید؟». راوی می‏گوید که: حضرت فرمود که: «آیا کسی را دیده‏ای که گمان کرده باشد که خدا امر فرموده به زنا و آشامیدن شراب، یا چیزی از این محرمات؟» عرض کردم: نه، فرمود که: «این فاحشه که ادعا می‏کنند که خدا ایشان را به آن امر فرموده، چیست؟» عرض کردم که: خدا و ولیّ او بهتر می‏دانند. فرمود که: «این سخن در شأن ائمه جور است. مخالفان ادعا کردند که خدا ایشان را امر فرموده به اقتدا کردن به گروهی که خدا ایشان را به اقتدا کردن به ایشان، امر نفرموده. پس خدا این را بر ایشان رد فرمود و خبر داد که ایشان بر او دروغ گفتند، و این اقتدا را که از ایشان سر زد، فاحشه نامید».