الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۹۷۳

بعض اصحابنا عن عبد العظيم بن عبد الله الحسني عن مالك بن عامر عن المفضل بن زايده عن المفضل بن عمر قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۴۱ مفضل بن عمر گوید: امام صادق (ع) فرمود: هر که برای خدا بی‏شنیدن و اخذ دستور مذهبی از امام بر حق و راست‏ گفتار دینداری کرده باشد خدا داغ رنج و مشقت بر پیشانی او زند (سرگردانی را به او بچسباند خ ل) و هر که مدعی شنیدن احکام باشد از جز بابی که خدا باز کرده است مشرک است و آن باب همان است که امین بر سِرّ نهفته خدا است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۰۹ امام صادق علیه السلام فرماید: هر که بدون شنیدن و فراگرفتن از امامی صادق خدا را پرستش کند قطعا خدا ملازم رنج و مشقتش سازد [خدا ملازم سرگردانی و رنج و مشقتش نماید] و کسی که ادعای شنیدن کند از غیر دری که خدا آن را گشوده، مشرکست و آن دریست ایمن (و نهاده) بر حصار راز پنهان خدا. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۰۱ بعضی از اصحاب ما، از عبدالعظیم بن عبداللَّه حسنی، از مالک بن عامر، از مفضّل بن زائده، از مفضّل بن عمر روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «هر که خدا را عبادت کند، بی‏آن‏که از راستگویی (که مراد از آن امام است) شنیده باشد، البته خدا او را الزام فرماید (و بر گردن او گذارد) که به سوی رنج و تعب رود. و هر که ادعا کند شنیدن چیزی را از غیر دری که خدا آن را گشوده، صاحب شرک است و آن در، دری است که خدا آن را امین داشته بر راز پوشیده خود».