الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۱۶۵

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن ابن محبوب عن عمر بن يزيد عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۵۵ از امام صادق (ع)، فرمود: در بنی اسرائیل مردی بود و تا سه سال پیوسته به درگاه خدا دعا کرد که به او پسری روزی کند و چون دید که خدا خواهش او را بر نیاورد عرض کرد: پروردگارا! من از تو دورم و سخن مرا نمی‏شنوی یا به تو نزدیکم و به من پاسخ نمی‏دهی؟ گوینده‏ای در خواب نزد او آمد و به او گفت: راستی تو سه سال است که خدا را با زبانی هرزه و دلی سرکش و ناپرهیزگار و نیّتی نادرست می‏خوانی، باید از هرزه دارائی خود ببری و دلت پرهیزکار گردد و نیّتت درست شود، گوید: آن مرد چنین کرد و سپس به درگاه خدا دعا کرد و پسری برای او زائیده شد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۶ از حضرت صادق علیه السّلام حدیث شده که فرمود: در بنی اسرائیل مردی بود که سه سال پیوسته دعا میکرد که خدا پسری باو روزی کند (دعایش مستجاب نمیشد) همین که دید خدا خواهش او را برنمی‏آورد عرضکرد: پروردگارا آیا من از تو دورم و تو سخن مرا نمیشنوی، یا تو بمن نزدیکی و پاسخم نمیدهی؟ کسی در خواب نزدش آمد و باو گفت: تو سه سال تمام خدا را با زبانی بد و هرزه، ولی دلی سرکش و ناپرهیزکار، و نیتی نادرست میخوانی، پس باید از هرزه‏گوئی بدر آئی، و دلت پرهیزگار، و نیتت درست گردد (تا خواهشت برآورده شود) حضرت فرمود: آن مرد بدستور عمل کرد سپس دعا کرد و خدا را خواند و دارای پسری شد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۹ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از ابن محبوب، از عمر بن یزید،از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «در میان بنی‏اسرائیل مردی بود که در مدّت سه سال دعا می‏کرد و خدای عز و جل را می‏خواند که او را پسری روزی کند؛ پس چون دید که خدای عز و جل دعای او را مستجاب نمی‏گرداند، گفت: ای پروردگار من! آیا من از تو دورم که از من نمی‏شنوی، یا تو به من نزدیکی و مرا اجابت نمی‏فرمایی». حضرت فرمود: «پس کسی در خواب به نزد او آمد و گفت که: تو در مدّت سه سال خدای عز و جل را خواندی، با زبان هرزه، و دل از حدّ درگذرنده که پاکیزه نیست، و نیّتی که راست و درست نه؛ پس از هرزگی خود باز ایست، و باید که دلت از خدای عز و جل بپرهیزد، و نیّتت نیکو شود». فرمود: «پس آن مرد، همچنین کرد. بعد از آن، خدای عز و جل را خواند و پسری از برایش متولّد شد».