الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۱۸۳

ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن محمد بن اسماعيل عن حنان عن عقبه بن بشير الاسدي قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۶۵ از عقبه بن بشیر اسدی، گوید: به امام باقر (ع) گفتم: من عقبه بن بشیر اسدی هستم و در میان قوم و تبار خود خاندان بزرگی دارم، گوید: در پاسخ فرمود: تو به خانواده خود بر سر ما منّت مینهی؟ (منه خ) راستی خداوند به برکت ایمان، هر که را مردم پست می‏شمردند، بالا برده است در صورتی که مؤمن باشد و برای کفر، هر که را مردم با شرافت می‏شمردند، پست و زبون ساخته در صورتی که به کفر بماند و کسی را بر کسی برتری نیست جز به وسیله تقوی. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۱ عقبة بن بشیر اسدی گوید: بامام باقر علیه السّلام عرضکردم: من عقبة بن بشیر اسدی هستم، و در میان قوم خود خاندان بزرگی دارم؟ حضرت فرمود: تو بحسب و شرافت خانوادگیت بر سر ما منت نهی؟ بدرستی که خداوند آنکه مردم او را پست میشمردند بواسطه ایمان در صورتی که مؤمن باشد بالا برده است، و آنکه مردم او را شریف میخواندند بجهت کفر در صورتی که کافر باشد پست و زبون ساخته است؛ پس کسی را بر کسی برتری نیست جز بوسیله تقوی. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۷ ابوعلی اشعری، از محمد بن عبد الجبّار، از محمد بن اسماعیل، از حنان، از ابن عقبه بن بشیر اسدی روایت کرده است که گفت: به خدمت امام محمد باقر علیه السلام عرض کردم که: منم، عقبة بن بشیر اسدی، و من در حسب عظیمی هستم از قوم خود. عقبه می‏گوید که: حضرت فرمود: «به حسب خود بر ما چه منّت می‏گذاری؟ به درستی که خدای- تعالی- به سبب ایمان، بلند گردانیده است کسی را که مردم او را وضیع و پست می‏نامیدند، هرگاه فی‏الحقیقه مؤمن باشد، و پست ساخته به واسطه کفر، کسی را که مردم او را شریف و بزرگوار می‏نامیدند، هرگاه فی‏الحقیقه کافر باشد. پس کسی را بر کسی زیادتی و افزونی نیست، مگر به پرهیزکاری».