الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۱۹۰

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابيه عن هارون بن الجهم عن المفضل بن صالح عن سعد بن طريف عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۶۹ از امام باقر (ع)، فرمود: ستم بر سه گونه است: ستمی که خدا بیامرزد، و ستمی که خدا نیامرزد، و ستمی که خدا از آن صرف نظر نکند. اما ستمی که خدا نیامرزد: شرک است، و آنکه خدا بیامرزد: ظلم به نفس است، و آن ستمی که از آن صرف نظر نکند: دیونی است که بنده‏ها به یک دیگر دارند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۳ حضرت باقر علیه السّلام فرمود: ستم بر سه گونه است: ستمی که خدا بیامرزد، و ستمی که خدا نیامرزد، و ستمی که خدا از آن صرف نظر کند، اما آن ستمی که خداوند نیامرزد شرک است، و اما آن ستمی که خدا بیامرزد ستمی است که انسانی بخویشتن کند میانه خود و خدای خود، و اما ستمی که خدا صرف نظر نکند حقوقی است که مردم بیکدیگر دارند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از هارون بن جهم، از مفضّل بن صالح، از سعد بن طریف، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «ظلم سه قسم است: ظلمی است که خدا آن را می‏آمرزد، و ظلمی است که خدا آن را نمی‏آمرزد، و ظلمی است که خدا آن را وا نمی‏گذارد و از سر آن نمی‏گذرد. امّا ظلمی که خدا آن را نمی‏آمرزد، شرک به خدا است. و امّا ظلمی که خدا آن را می‏آمرزد، ظلمی است که مرد بر نفس خود می‏کند، در آنچه میان او و خدای عز و جل است. و امّا ظلمی که خدا آن را وا نمی‏گذارد، حقّ‏النّاس است که از یکدیگر می‏طلبند». «۱» __________________________________________________ (۱). و حضرت از آن، به مداینه میان بندگان تعبیر فرموده. و مداینه، قرض به یکدیگر دادن است؛ چه ظاهر است که همه حقوق خلایق همچنین است، با احتمال آنکه ذکر مداینه، بر سبیل مثال باشد. (مترجم)