الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۲۴۲

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن عبد الله بن يحيي الكاهلي عن محمد بن مالك عن عبد الاعلي مولي ال سام قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۹۷ از عبد الأعلی مولی آل سام، گفت: امام صادق (ع) برای من حدیثی گفت، من به او گفتم: قربانت! آیا هم اکنون تو نپنداشتی برای من چنین و چنان؟ در پاسخ فرمود: نه؛ این بر من گران آمد و گفتم: آری، به خدا پنداشتی؛ فرمود: نه، به خدا من به خدا من نپنداشتم آن را. گوید: بر من گران آمد و گفتم: قربانت! آری به خدا آن را گفتی، فرمود: آری، آن را گفتم، آیا تو ندانستی که کلمه زعم و پنداشت در قرآن همه در دروغ به کار رفته است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۱ عبد الاعلی مولی آل سام گوید: حضرت صادق علیه السلام برای من حدیثی بیان فرمود، پس من باو عرض کردم: قربانت آیا هم اکنون برای من چنین و چنان نه پنداشتی؟ فرمود: نه، پس این حرف بر من گران آمد، عرضکردم: آری بخدا سوگند پنداشتی، فرمود: نه بخدا سوگند نه پنداشتم، گوید: باز بر من گران آمد عرضکردم: قربانت چرا بخدا سوگند آن را گفتی؟ فرمود: آری آن را گفتم مگر ندانی که هر پنداری در قرآن (بمعنای) دروغ است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۵ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از عبداللَّه بن یحیی کاهلی، از محمد بن مالک، از عبد الاعلی مولای آل سام روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام مرا به حدیثی حدیث کرد. بعد به آن حضرت عرض کردم که: فدای تو گردم! آیا نه چنین است که در این ساعت چنین و چنین برای من زعم کردی؟ فرمود: «نه». پس این سخن بر من بزرگ آمد و عرض کردم: بلی، به خدا سوگند که زعم تو این بود. فرمود: «نه، به خدا سوگند که زعم من این نبود». راوی گفت که: این سخن بر من بزرگ آمد و عرض کردم: بلی، به خدا سوگند که این را گفتی. فرمود: «آری، این را گفتم. آیا ندانسته‏ای که هر زعم که در قرآن واقع است، به معنی دروغ است» «۱». __________________________________________________ (۱). و زعم- به فتح زای هوّز و ضمّ و کسر آن، با سکون عین-، در هر یک، به معنی پنداشتن و گمان کردن است، و آن از افعال شکّ است. و گفته‏اند که: در هر یک از شک و یقین استعمال می‏شود. و این حدیث دلالت بر بطلان آن نمی‏کند، نظر به فقره آخر آن، و امّا مابقی، ظاهر در بطلان است. (مترجم)