الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۳۶۲

علي بن ابراهيم عن ابيه و عده من اصحابنا عن احمد بن محمد جميعا عن احمد بن محمد بن ابي نصر عن ابان عن رجل عن ابي جعفر ع قال قال رسول الله ص :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۷۳ از امام باقر (ع) که رسول خدا (ص) فرمود: پنج است که اگر درک کردید از آنها به خدا پناه برید: هرگز هرزگی در مردمی آشکار نشود تا به جایی که آن را علنی سازد جز اینکه در میان آنها طاعون و دردهائی که در اسلاف گذشته آنها نبوده پدیدار گردد، و از کیل و ترازو کم نگذارند جز اینکه به قحطی و سنگینی و سختی مخارج زندگی و به ستم سلطان گرفتار شوند، و زکاة را دریغ ندارند جز اینکه باران آسمان از آنها دریغ شود و اگر به خاطر چهارپایان زبان بسته نباشد به آنها باران‏ نبارد، و عهد و پیمان خدا و رسولش را نشکنند جز آنکه خدا دشمن آنها را بر آنها مسلّط کند و برخی از آنچه را دارند بگیرد، و حکم نکنند به غیر آنچه خدا [عز و جل‏] نازل کرده جز اینکه خدا عز و جل کشمکش و نبرد میان آنها فراهم سازد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۸۱ حضرت باقر علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده: پنج چیز است که اگر بآنها برخورد کردید از آنها بخدا پناه برید: هرگز در مردمی زنا پیدا نشود که آن را آشکارا کنند جز اینکه در ایشان طاعون و دردهائی که در گذشتگان آنها سابقه نداشته پدیدار گردد، و از پیمانه و ترازو کم نگذارند جز اینکه بقحطی و سختی مخارج زندگی و ستم سلطان گرفتار شوند، و از دادن زکاة منع نکنند جز اینکه آمدن باران آسمان بر آنها ممنوع گردد و اگر بخاطر چهار پایان نبود هیچ باران بر آنها نبارد، و پیمان خدا و رسولش را نشکنند جز اینکه خداوند دشمنانشان را بر ایشان چیره کند و برخی اموالشان را بگیرد، و بغیر آنچه خدای عز و جل نازل کرده حکم نکنند جز اینکه خداوند کشمکش و ستیزه میان آنها قرار دهد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۰۳ علی بن ابراهیم روایت کرده است، از پدرش و چند نفر از اصحاب ما، از احمد بن محمد و هر دو، از احمد بن محمد بن ابی نصر، از ابان، از مردی، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: پنج چیز است که اگر آنها را دریابید، به خدای عز و جل پناه برید از آنها. هرگز کردار زشت در میان گروهی ظاهر نشده به مرتبه‏ای که آن را آشکار کنند، مگر آنکه طاعون و دردهایی که در میانه پیشینیان و پشت‏های ایشان که از دنیا درگذشته‏اند، نبوده، در میان ایشان ظاهر گردیده. و هیچ قومی پیمانه و ترازو را کم نکردند، مگر آنکه گرفته شدند به قحطی و سختی اخراجات «۱» و ستم پادشاه، و زکات را منع نکردند، مگر آنکه منع شدند از باران که از جانب آسمان می‏آید، و اگر چهارپایان نبودند، باران بر ایشان باریده نمی‏شود، و عهد و پیمان خدا و عهد رسول او را نشکستند، مگر آنکه خدای عز و جل دشمن ایشان را بر ایشان مسلّط گردانید، و بعضی از آنچه را که در دست‏های ایشان بود، گرفت، و حکم نکردند به غیر آنچه خدای عز و جل فرو فرستاده، مگر آنکه کارزارِ ایشان را در میان ایشان قرار داد» (که شدّت و سختی خود را در کار یکدیگر کردند).