الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۱۰

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن موسي بن القاسم عن جده الحسن بن راشد عن معاويه بن وهب قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۱۷ معاویة بن وهب گوید: از امام صادق (ع) شنیدم می‏فرمود: هر گاه بنده توبه نصوح کند، خدایش دوست بدارد و گناهِ او را نهان سازد، گفتم: چگونه نهان سازد؟ فرمود: آنچه را دو فرشته او بر وی می‏نوشتند، از یاد آنها ببرد و به اندامش و تیکه‏های زمین وحی کند که: گناهانش را نهان سازند و خدا را چنان ملاقات کند که گواهی بر هیچ گناه او نباشد (به سند دیگر گذشت). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۶۹ معاویة بن وهب گوید: شنیدم حضرت صادق علیه السّلام میفرمود (و مانند حدیث اول را نقل فرموده است که با ترجمه‏اش گذشت). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۳۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد، از موسی بن قاسم، از جدّش حسن بن راشد، از معاویه بن وهب که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که می‏فرمود: «چون بنده توبه کند، توبه نصوح، خدای عز و جل او را دوست دارد، و گناهان او را بر او بپوشاند». عرض کردم که: چگونه بر او بپوشاند؟ فرمود که: «آنچه را که دو فرشته نویسندگان اعمالش بر او می‏نوشتند، از یاد ایشان می‏برد، و چنان می‏کند که آن را فراموش کنند. و به سوی اعضای او و بقعه‏های زمین، وحی می‏فرماید که: گناهان او را بر او بپوشید؛ پس خدای عز و جل را ملاقات می‏کند، در هنگامی که او را ملاقات می‏کند، و چیزی نیست که بر او گواهی دهد به چیزی از گناهان».