الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۲۰

ابو علي الاشعري و محمد بن يحيي جميعا عن الحسين بن اسحاق و علي بن ابراهيم عن ابيه جميعا عن علي بن مهزيار عن النضر بن سويد عن عبد الله بن سنان عن حفص قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۲۳ از حفص، که گوید: شنیدم امام صادق (ع) می‏فرمود: هیچ مؤمنی نباشد که گناهی کند جز اینکه تا هفت ساعت از روز، خدا عز و جل به او مهلت دهد و اگر توبه کند بر او نوشته نشود و اگر که توبه نکند، خدا یک گناه بر او بنویسد، عبّاد بصری نزد آن حضرت آمد و گفت: به ما رسیده است که شما فرمودید: بنده‏ای نیست که گناهی کند جز اینکه خدا عز و جل هفت ساعت از روز را به او مهلت دهد؟ فرمود: من چنین نگفتم، من گفتم: هیچ مؤمنی نباشد و چنین بوده است، گفته من (دلالت دارد که مهلت، خاص مؤمن است و شامل مخالف و کافر نیست- از مجلسی ره). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۷۲ حفص بن غیاث گوید: شنیدم از حضرت صادق علیه السّلام که میفرمود: هیچ مؤمنی نیست که گناهی را مرتکب شود جز اینکه خدای عز و جل هفت ساعت از روز باو مهلت دهد، پس اگر (در این مدت) توبه کرد چیزی بر او نوشته نشود، و اگر توبه نکرد، خداوند یک گناه بر او بنویسد، پس عباد بصری نزد آن حضرت آمد و گفت: بما رسید که شما فرموده‏اید: هیچ بنده‏ای نیست که گناهی کند جز اینکه خداوند هفت ساعت از روز مهلتش دهد؟ فرمود: من چنین نگفتم بلکه من گفتم: هیچ مؤمنی نیست و چنین بوده است گفته من. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۳۷ ابو علی اشعری و محمد بن یحیی هر دو روایت کرده‏اند، از حسین بن اسحاق و علی بن ابراهیم، از پدرش و همه، از علی بن مهزیار، از نضر بن سوید، از عبد اللَّه بن سنان، از حفص که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که می‏فرمود: «هیچ مؤمنی نیست که گناهی را مرتکب شود، مگر آنکه خدای عز و جل هفت ساعت از روز، او را مهلت دهد؛ پس اگر آن گناه کننده توبه کند، چیزی بر او نوشته نشود، و اگر توبه نکند، یک گناه بر او نوشته شود». پس عبّاد بصری به خدمتش آمد و به آن حضرت عرض کرد که: به ما رسیده که تو گفته‏ای که: «هیچ بنده‏ای نیست که گناهی را مرتکب شود، مگر آنکه خدای عز و جل هفت ساعت از روز، او را مهلت دهد». حضرت فرمود: «همچنین نگفتم، ولیکن گفتم که: هیچ مؤمنی نیست، و گفتار من همچنین بود».