حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الِاجْتِمَاعِ فِي الدُّعَاء
کتاب الدعاء · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
عنه عن الحجال عن ثعلبه عن علي بن عقبه عن رجل عن ابي عبد الله ع قال :
كَانَ أَبِي ع إِذَا حَزَنَهُ أَمْرٌ جَمَعَ اَلنِّسَاءَ وَ اَلصِّبْيَانَ ثُمَّ دَعَا وَ أَمَّنُوا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۷۱
امام صادق (ع) فرمود: شیوه پدرم این بود که چون از امری غمنده میشد، زنان و کودکان را گرد میآورد و سپس دعا میکرد و آنها آمین میگفتند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۴۲
و نیز آن حضرت علیه السلام فرمود: هر گاه پیش آمدی پدرم را غمناک میکرد زنان و کودکان را جمع میکرد، سپس دعا میکرد و آنها آمین میگفتند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۴۳
از او، از حجّال، از ثعلبه، از علی بن عقبه، از مردی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «عادت پدرم این بود که چون امری او را غمناک میکرد یا او را حاجتی رخ میداد، زنان و کودکان را جمع میفرمود، بعد از آن دعا میکرد و ایشان آمین میگفتند».