الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۶۸۷

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ الِاجْتِمَاعِ فِي الدُّعَاء

کتاب الدعاء · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
عنه عن الحجال عن ثعلبه عن علي بن عقبه عن رجل عن ابي عبد الله ع قال :

كَانَ‏ أَبِي ع‏ إِذَا حَزَنَهُ أَمْرٌ جَمَعَ اَلنِّسَاءَ وَ اَلصِّبْيَانَ ثُمَّ دَعَا وَ أَمَّنُوا

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۷۱ امام صادق (ع) فرمود: شیوه پدرم این بود که چون از امری غمنده می‏شد، زنان و کودکان را گرد می‏آورد و سپس دعا می‏کرد و آنها آمین می‏گفتند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۴۲ و نیز آن حضرت علیه السلام فرمود: هر گاه پیش آمدی پدرم را غمناک میکرد زنان و کودکان را جمع میکرد، سپس دعا میکرد و آنها آمین میگفتند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۴۳ از او، از حجّال، از ثعلبه، از علی بن عقبه، از مردی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «عادت پدرم این بود که چون امری او را غمناک می‏کرد یا او را حاجتی رخ می‏داد، زنان و کودکان را جمع می‏فرمود، بعد از آن دعا می‏کرد و ایشان آمین می‏گفتند».

راویان