الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۷۱۶

حدیث امام رضا (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ الصَّلَاةِ عَلَى النَّبِيِّ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ عَلَيْهِمُ السَّلَام‏

کتاب الدعاء · روایت شده از امام رضا عليه السلام

سند
علي بن محمد عن احمد بن الحسين عن علي بن الريان عن عبيد الله بن عبد الله الدهقان قال :

دَخَلْتُ عَلَى‏ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا ع‏ فَقَالَ لِي مَا مَعْنَى قَوْلِهِ وَ ذَكَرَ اِسْمَ رَبِّهِ فَصَلََّى‏ قُلْتُ كُلَّمَا ذَكَرَ اِسْمَ رَبِّهِ قَامَ فَصَلَّى فَقَالَ لِي لَقَدْ كَلَّفَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ هَذَا شَطَطاً فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَكَيْفَ هُوَ فَقَالَ كُلَّمَا ذَكَرَ اِسْمَ رَبِّهِ صَلَّى عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۸۹ از عبید اللَّه، بن عبد اللَّه دهقان، گوید: نزد امام رضا (ع) رفتم و به من فرمود: معنی قول خدا (۱۵ سوره اعلی): «و یاد کرد نام پروردگار خود را و صلاة به جا آورد» چیست؟ گفتم: یعنی هر وقت به‏ یاد خدا آمد برخاست و نماز خواند، در پاسخم فرمود: در این صورت خدا تکلیف نابه جا و زوری کرده است، پس من گفتم: پس چگونه است معنی آن؟ فرمود: هر وقتی به یاد پروردگارش آید، صلوات بر محمد و آلش فرستد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۵۲ عبید اللَّه بن عبد اللَّه دهقان گوید: خدمت حضرت رضا علیه السلام شرفیاب شدم، پس آن حضرت بمن فرمود: معنای گفتار خداوند چیست؟ (که فرماید:) و یاد کرد نام پروردگارش را پس صلوات بجا آورد « (سوره اعلی آیه ۱۵) من عرضکردم: یعنی هر زمان نام پروردگارش را بیاد آورد برخاست‏ پس نماز خواند (و صلاة بمعنای نماز است) فرمود: (اگر این طور باشد) پس خدا بحقیقت تکلیفی نابجا و بیرون از طاقت و توانائی کرده است؟ عرضکردم: قربانت پس معنای آن چگونه است؟ فرمود: هر گاه نام پروردگارش را یاد کند بر محمد و آل او صلوات فرستد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۵۷ علی بن محمد، از احمد بن حسین، از علی بن ریّان، از عبیداللَّه بن عبداللَّه‏ دهقان روایت کرده است که گفت: بر حضرت ابوالحسن امام رضا علیه السلام داخل شدم. پس به من فرمود که: «چیست معنی قول خدای- تعالی- «وَ ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّی» «۱» که ترجمه ظاهرش این است که: «و یاد کرد نام پروردگار خود را، پس نماز کرد؟». عرض کردم که: در هر زمان که نام پروردگار خود را یاد کند، برخیزد و نماز کند. حضرت به من فرمود: « [در این صورت‏] هر آینه خدای- تعالی- این را تکلیف کرده از روی جور و ستم و محض خطا». من عرض کردم که: فدای تو گردم! پس آن چگونه است و مراد چیست؟ فرمود: «مراد آن است که در هر زمان که نام پروردگار خود را یاد کند، بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد».

راویان