حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الِاشْتِغَالِ بِذِکْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل
کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن محمد بن اسماعيل عن منصور بن يونس عن هارون بن خارجه عن ابي عبد الله ع قال :
إِنَّ اَلْعَبْدَ لَيَكُونُ لَهُ اَلْحَاجَةُ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَيَبْدَأُ بِالثَّنَاءِ عَلَى اَللَّهِ وَ اَلصَّلاَةِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ حَتَّى يَنْسَى حَاجَتَهُ فَيَقْضِيهَا اَللَّهُ لَهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَسْأَلَهُ إِيَّاهَا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۰۷
امام صادق (ع) فرمود: راستی بندهای حاجتی به خدا عز و جل دارد و به ستایش بر خدا آغاز سخن کند و با صلوات به محمد و آل محمد تا حاجت خود را فراموش میکند و خدا حاجتش را برآورد بیآنکه از او درخواستی کرده باشد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۶۱
و نیز آن حضرت علیه السلام فرمود: همانا بندهای بخدای عز و جل حاجتی دارد، و به ثناء و ستایش بر خدا و صلوات بر محمد و آل محمد شروع کند تا اینکه حاجت خود را فراموش کند (و سرگرم ثناء بر خدا و صلوات شود) پس خداوند حاجت او را برآورد بیآنکه در باره آن درخواستی کرده باشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۷۱
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد، از محمد بن اسماعیل، از منصور بن یونس، از هارون بن خارجه، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «به درستی که بنده از برایش به سوی خدا حاجتی میباشد، پس آغاز میکند به ثنا بر خدا و صلوات بر محمد و آل محمد، تا آنکه حاجت خود را فراموش میکند، و خدا آن حاجت را از برایش روا میکند، بیآنکه آن را از او سؤال کند».