کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۲۹
از ثویر، گوید: شنیدم علی بن الحسین (ع) میفرمود: راستی وقتی فرشتهها بشنوند که مؤمن در پشت سر برای برادر مؤمنش دعا میکند و یا او را به خوبی یاد میکند، گویند: چه خوب برادری هستی، تو برای برادرت در حقّ او دعای خیر میکنی با اینکه از تو عائب است و او را به خوبی یاد میکنی، هر آینه خدا عز و جل به تو میدهد دو برابر آنچه را در خواست کردی برای او، و از تو خوبی گوید دو چندان آنچه از او خوبی گفتی و تو بر او فضیلت داری و هر گاه فرشتهها بشنوند از زبان او که به برادرش بد گوید و بر او نفرین کند به او گویند: چه بد برادری باشی، تو برای برادرت دست بردار از این سخنان ای کسی که پرده روی گناهان و عیوبش کشیده شده و خود را باش و سپاس کن از آن خدائی که پرده روی تو کشیده و بدان که خدا عز و جل به حال بنده خود از تو داناتر است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۷۱
ثویر (بن أبی فاخته) گوید: شنیدم حضرت (زین العابدین) علی بن الحسین علیهما السلام میفرمود: همانا چون فرشتگان بشنوند که مؤمن برای برادر مؤمنش پشت سر او دعا میکند یا بنیکی او را یاد میکند، گویند: تو چه نیکو برادری هستی برای برادرت که در باره او دعای خیر میکنی با اینکه او از نظر تو پنهان است و او را بنیکی یاد میکنی، هر آینه خدای عز و جل دو برابر آنچه برای او خواستی بتو داد و دو چندان آنچه تو او را به نیکی یاد کردی بر تو ثنا گوید و تو بر او برتری داری، ولی چون بشنوند که برادرش را ببدی یاد کند و برایش نفرین کند، گویند: توجه بد برادری هستی برای برادرت خود را از این سخنان نگهدار ای کسی که بر گناهانت پرده پوشی شده و بخودت بنگر (و ببین خودت چه اندازه عیب و گناه داری) و سپاسگزار آن خدائی را که روی (گناهان و عیوب) تو پرده پوشیده و بدان که خدای عز و جل نسبت ببندهاش از تو داناتر است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۸۷
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از سهل بن زیاد و علی بن ابراهیم، از پدرش هر دو، از ابنمحبوب، از ابنرئاب، از ابوعبیده، از ثویر بن ابیفاخته که گفت: شنیدم از حضرت علی بن الحسین علیه السلام که میفرمود: «به درستی که فرشتگان چون بشنوند که مؤمن از برای برادر مؤمن خود دعا میکند در غایبانه، یا او را به نیکی یاد مینماید، میگویند که: خوب برادری هستی تو از برای برادرت؛ از برایش به نیکی دعا میکنی و او از تو غائِب است، و او را به خوبی یاد مینمایی. به حقیقت که خدا در برابر آنچه از برای او سؤال کردی به تو عطا فرمود، و بر تو ثنا گفت دو برابر آنچه تو بر او ثنا گفتی، و تو را است فضل و افزونی بر او. و چون از او بشنوند که برادرش را به بدی یاد میکند و بر او نفرین میکند، به او میگوید که: بد برادری هستی تو از برای برادرت. بازایست از بدگویی و نفرین او، ای آن کسی که خدا گناهان و عیبهای تو را پوشیده! و متوجّه احوال و کار خود باش و کار به مردم مدار، و خدا را حمد کن که بر تو پوشیده. و بدان که خدا از تو به بنده خود داناتر است و او را بِه از تو میشناسد».