الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۸۱۸

عنه عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن ابي ايوب ابراهيم بن عثمان الخزاز عن محمد بن مسلم قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۷۱ از امام صادق (ع) که علی بن الحسین (ع) را شیوه بود که چون بامداد می‏کرد می‏فرمود: من این روز خود را در میان فراموشی و شتابم آغاز می‏کنم بنام خدا و آنچه خدا خواهد، و چون بنده چنین کند او را از آنچه در آن روز فراموش کند بس باشد (یعنی از او باز خواست نشود). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۹۲ حضرت صادق علیه السّلام فرمود: همانا علی بن الحسین علیهما السلام چنین بود که چون بامداد میکرد میفرمود: «ابتداء یومی هذا بین یدی نسیانی و عجلتی بسم اللَّه و ما شاء اللَّه» (یعنی من روز خود را پیش از آنکه خدا را فراموش کنم و از یاد او بچیز دیگری شتاب کنم بنام او آغاز می‏کنم، بنام خدا و آنچه خدا خواهد- حضرت فرمود:) و چون بنده چنین کند او را از آنچه در آن روز فراموش کند بس باشد (یعنی تا آخر روز ذکر خدا را فراموش کرد همین ذکر که اول بامداد خوانده او را کفایت کند زیرا روز خود را بنام خدا آغاز کرده است). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۱۹ از او، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از ابوایّوب ابراهیم بن عثمان خزّاز، از محمد بن مسلم مروی است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «حضرت علی بن الحسین علیه السلام چون صبح می‏کرد، می‏فرمود: أَبْتَدِئُ یَوْمی‏ هذا بَیْنَ یَدَیْ نِسْیانی‏ وَعَجَلَتی‏ بِسْمِ اللَّهِ وَما شآءَ اللَّهُ؛ «آغاز می‏کنم در همین میان دو دست و پیش روی فراموشی من، و شتاب من به نام خدا و به آن‏چه خواست خدا بود». و چون بنده این را به جا آورد، او را کفایت کند از آن‏چه در آن روز فراموش نماید».