الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۸۸۸

عنه عن بعض اصحابه رفعه قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۳۵ به معصوم رسانیده که فرمود: هر که پس از هر نمازی دست به ریش خود گیرد با دست راستِ خود و سه بار گوید: یا ذا الجلال و الاکرام ارحمنی من النار ، و دست چپ را بلند کند و کف آن را به سوی آسمان گیرد و سه بار گوید: اجرنی من العذاب الالیم‏ ، سپس از ریش باز گیرد و به سوی آسمان بلند کند و کفِ آن را بدان سوی کند و گوید: یا عزیز و یا کریم و یا رحمان و یا رحیم‏ ، باز هر دو دست به سوی آسمان گیرد و سه بار بگوید: اجرنی من العذاب الالیم، صلّ علی محمد و آل محمد و الملائکة و الروح‏ - آمرزیده شود و از او خشنودی بعمل آید و استغفار برایش بپاید تا همه خلایق بمیرند و بلکه تا همه انس و جن هم بمیرند. و فرمود: چون از تشهّد فارغ شدی (یعنی نماز را تمام کردی، چون سلام تابع تشهد اخیر است) هر دو دست‏ را بردار و بگو: بار خدایا، مرا بیامرز بطور حتم و گناهی را فرو مگذار و من پس از آن هرگز دست به گناهی نیالایم و عافیتی به من بده که هرگز دنبالش بلائی نباشد و مرا چنان رهبری کن که هرگز دنبال آن گمراه نشوم و مرا بدان چه دانی پروردگارا سود بخش و آن را بسود من مقرر دار، نه به زیانم ورزی به اندازه کفایت به من عطا کن و مرا بدان خشنود دار، پروردگارا، و توبه‏ام را بپذیر یا اللَّه یا اللَّه یا اللَّه یا رحمان یا رحمان یا رحمان یا رحیم یا رحیم یا رحیم‏ به من از دوزخ سوزان ترحّم کن و از روزی فراوانت ارزانی دار و در آنچه مورد اختلاف است مرا بحق هدایت کن به اذن خودت، و از شیطانِ رجیم مرا نگهدار و از من به محمد (ص) تحیت فراوان و درود برسان و به هدایت خود مرا رهبری کن و از غنای خود مرا غنی ساز و مرا از دوستان مخلص خود ساز و صلی اللَّه علی محمد و آل محمد، آمین. فرمود: هر که این دعا را پس از هر نمازی بخواند خدا جانش را در گور او به وی برگرداند و زنده کند و روزی خورد و در نعمت و شادی بسر برد تا روز قیامت. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۲۵ و نیز در حدیثی مرفوع معصوم علیه السلام فرمود: هر که پس از هر نمازی با دست راست ریش خود را بگیرد و سه بار بگوید: «یا ذا الجلال و الاکرام ارحمنی من النار» و دست چپ را بلند کند و کف آن را برابر آسمان گیرد، سپس سه بار بگوید: «اجرنی من العذاب الالیم» سپس دست را از ریش خود دور کند و بطرف آسمان بلند کند بطوری که کف آن را برابر آسمان گیرد، و بگوید: «یا عزیز یا کریم یا رحمان یا رحیم» سپس دستها را بگرداند و (دوباره) کفهای آن دو را بآسمان کند و سه بار بگوید: «اجرنی من العذاب الالیم» - (سپس بگوید:) «صلی علی محمد و آل محمد و الملائکة و الروح» آمرزید شود و خدا از او خوشنود گردد، و تا هنگام مردنش همه خلایق بآمرزشخواهی برای او بوی احسان کنند، بلکه همه جن و انس بدان وسیله باو نیکی کنند. فرمود: و چون از تشهد فارغ شدی (یعنی سلام نماز را دادی- چون سلام تابع تشهد اخیر است چنانچه مجلسی (ره) گوید پس دستهای خود را بلند کن و بگو: «اللهم اغفر لی مغفرة عزما جزما لا تغادر ذنبا و لا ارتکب بعدها محرما ابدا و عافنی معافاة لا بلوی بعدها ابدا، و اهدنی هدی لا اضل بعده أبدا، و انفعنی یا رب بما علمتنی و اجعله لی و لا تجعله علی و ارزقنی کفافا و رضنی به یا رباه و تب علی یا اللَّه یا اللَّه یا اللَّه یا رحمان یا رحمان یا رحمان یا رحیم یا رحیم یا رحیم، ارحمنی من النار ذات السعیر و ابسط علی من سعة رزقک و اهدنی لما اختلف فیه من الحق باذنک و اعصمنی من الشیطان الرجیم و ابلغ محمد صلی اللَّه علیه و آله عنی تحیة کثیرة و سلاما و اهدنی بهداک، و اغننی بغناک و اجعلنی من اولیائک المخلصین و صلی اللَّه علی محمد و آل محمد آمین» فرمود: هر که این دعا را پس از هر نمازی بخواند خداوند روحش را در گور او بوی باز گرداند و زنده گردد و روزی داده شود و در نعمت و شادی باشد تا روز قیامت. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۷۳ از او، از بعضی از اصحابش روایت است که آن را مرفوع ساخته، گفت که: «هر که بعد از هر نماز، سه مرتبه بگوید که: یَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ، ارْحَمْنِی مِنَ النَّارِ؛ «ای خداوند بزرگواری و نوازش! رحم کن مرا از آتش»، و حال آنکه ریش خود را به دست راستش گرفته باشد، و دست چپش را بلند کرده، باطن آن به سوی آسمان باشد، بعد از آن بگوید که: أَجِرْنِی مِنَ الْعَذَابِ الْأَلِیمِ؛ «پناه ده مرا از عذاب دردناک درآورنده»، بعد از آن دستش را از ریشش مؤخّر دارد، و دستش را بلند گرداند، و باطن آن را به سوی آسمان قرار دهد، و بگوید که: یَا عَزِیزُ یَا کَرِیمُ، یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ؛ «ای ارجمند! ای گرانمایه‏ای بخشاینده! ای مهربان!»، و هر دو دستش را بگرداند و باطن آنها را به سوی آسمان قرار دهد، بعد از آن سه مرتبه بگوید که: أَجِرْنِی مِنَ الْعَذَابِ الْأَلِیمِ؛ «پناه ده مرا از عذاب دردناک دردآورنده»، و بگوید که: صَلِّ عَلی‏ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَالْمَلَائِکَةِ وَالرُّوحِ؛ «صلوات فرست بر محمد و آل محمد و فرشتگان و روح»، خدا او را بیامرزد و از او راضی شود، و مغفرتش را پیوند کند به طلب آمرزش همه آفریدگان از برای او، مگر ثقلین- یعنی جن و انس-، تا بمیرد. و چون از تشهّد فارغ شوی، دستهایت را بردار و بگو: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی مَغْفِرَةً عَزْماً جَزْماً ... وَصَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ آمِینَ؛ خداوندا! بیامرز مرا آمرزشی، دل بدان نهاده و وانگذارد گناهی را، و مرتکب نشوم بعد از آن حرامی را هرگز، و عافیت ده مرا، عافیتی که زحمتی نباشد بعد از آن هرگز، و راه نما مرا، راهنمایی که گمراه نشوم بعد از آن هرگز، و نفع ده مرا، ای پروردگار من! به آن‏چه تعلیم داده‏ای مرا، و بگردان آن را از برای من، و مگردان آن را بر من، و روزی کن مرا آن قدر که بس باشد، و خشنود گردان مرا به آن، ای پروردگار من! و بازگشت کن بر من، ای خدا! ای خدا! ای خدا! ای بخشاینده! ای بخشاینده! ای بخشاینده! ای مهربان! ای مهربان! ای مهربان! رحم کن مرا از آتش صاحب زبانه، و بگشا بر من از گشادی روزی خود، و راه نما مرا به سوی آن‏چه اختلاف شده است در آن از حق، به دستور خویش، و نگاه دار مرا از دیو سرکش رانده شده، و برسان به محمد، صلوات فرستد خدا بر او و آل او، از من درود فراوانی و سلام، و راه نما مرا به رهنمایی خود، و بی‏نیاز گردان مرا به بی‏نیازی خود، و بگردان مرا از دوستان خود که صاحب اخلاص‏اند، و صلوات فرست خداوندا! بر محمد و آل محمد. خداوندا اجابت کن»، و فرمود که: «هر که بعد از هر نماز این را بگوید، خدای- تعالی- در قبرش روحش را بر او برگرداند، و زنده باشد وروزی داده شده، وبه ناز و نعمت پرورده و شادان، تا روز قیامت».