الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۱

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن الحسن بن محبوب عن داود بن كثير الرقي عن ابي عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۴۵ از امام صادق (ع) که در تفسیر قول خدا عز و جل (۴۶ سوره رحمان): «و برای هر که از مقام پروردگار خود ترسد دو بهشت است» فرمود: هر که بداند که خدا عز و جل او را بیند، و بشنود هر چه گوید و کند، از خوب و بد، و این دانش او را از کردار زشت باز دارد، هم او است که از مقام پروردگارش ترسیده و خود را از هوای نفس باز داشته. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۲۶ امام صادق علیه السّلام در باره قول خدای عز و جل «و برای آنکه از مقام بپروردگارش ترسد دو بهشت است، ۴۶ سوره ۵۵» فرمود: هر که بداند خدای عز و جل او را میبیند و هر چه میگوید و میکند از خیر و شر میشنود (و آگاهست) و همین دانش او را از کارهای زشت باز دارد، کسی است که از مقام پروردگارش ترسیده و خود را از هوس باز داشته است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۲۱ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از حسن بن محبوب، از داود بن کثیر رقّی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است در قول خدای عز و جل: «وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ» «۲» که فرمود: «هر که بداند که خدا او را می‏بیند، و آن‏چه می‏گوید، می‏شنود، و آن‏چه را که می‏کند، از خوبی یا بدی، می‏داند، و همین او را از اعمال زشت منع کند، چنین کسی همان است که از مقام، (یعنی قیام و ایستادنِ) حضرت پروردگار خویش ترسیده، و نفس خود را از هوا و هوس باز داشته است».