الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۳۰

علي بن ابراهيم عن ابيه عن القاسم بن محمد عن سليمان بن داود المنقري عن حفص قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۰۵ از حفص گوید: از امام کاظم (ع) شنیدم به مردی می‏فرمود: تو دوست داری در دنیا بمانی؟ در پاسخ گفت: آری، فرمود: برای چه؟ جواب گفت: برای خواندن قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، و امام (ع) چیزی نگفت: و پس از ساعتی فرمود: ای حفص! هر که از دوستان و شیعیان ما بمیرد و قرآن را خوب نداند، در گورش به او یاد دهند تا خدا به وسیله آن درجه‏اش را بالا برد، زیرا درجات بهشت به اندازه آیات قرآن است، به او گفته شود: بخوان و بالا رو و می‏خواند و بالا می‏رود، حفص گوید: من احدی را ندیدم بر خود بترسد چون موسی بن جعفر، و احدی را ندیدم از آن حضرت امیدوارتر باشد و قرآن خواندنش با ناله بود، و چون قرآن می‏خواند گویا با کسی سخن می‏گفت. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۰۸ حفص گوید: از حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام شنیدم که بمردی میفرمود: آیا ماندن در دنیا را دوست داری؟ عرضکرد: آری، فرمود: برای چه؟ عرضکرد: برای خواندن‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، حضرت سکوت فرمود و پس از ساعتی بمن فرمود: ای حفص هر که از دوستان و شیعیان ما بمیرد و قرآن را خوب نداند در قبر باو یاد دهند تا خداوند بدان وسیله درجه‏اش را بالا برد زیرا درجات بهشت برابر با آیات قرآن است باو گفته شود: بخوان و بالا رو، پس میخواند و بالا میرود، حفص گوید: من احدی را ندیدم که بر خود بیمناکتر باشد از حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام و نه امیدوارتر از او دیدم، و قرآن‏ را محزون (و با ناله) میخواند، و هنگامی که قرآن میخواند گویا با انسانی روبرو سخن گوید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۲۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از قاسم بن محمد، از سلیمان بن داود منقری، از حفص بن غیاث روایت کرده است که گفت: شنیدم از حضرت موسی بن جعفر علیه السلام که به مردی می‏فرمود که: «آیا ماندن در دنیا را دوست می‏داری؟» آن مرد عرض کرد: آری. فرمود: «چرا؟» عرض کرد که: از برای خواندن سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ». پس حضرت از تکلّم با آن مرد سکوت نمود، و بعد از ساعتی به من فرمود که: «ای حفص! هر که از دوستان و شیعیان ما بمیرد، و قرآن را نیکو ندانسته باشد، در قبرش به او تعلیم می‏شود، تا آنکه خدا به آن درجه‏اش را بلند گرداند؛ زیرا که درجات بهشت بر اندازه آیات قرآن است. به قاری گفته می‏شود که: بخوان و بالا رو. پس می‏خواند و بالا می‏رود». و حفص گفت: کسی را ندیدم که ترسش بر نفسش سخت‏تر باشد از حضرت موسی بن جعفر علیه السلام، و نه امیدوارتری از مردمان از آن حضرت، و خواندنش حزن و اندوه بود، و چون قرآن می‏خواند، به نحوی می‏خواند که گویا مشافهة با کسی سخن می‏گفت.