→ الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۷۳
حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء کِتَابُ فَضْلِ الْقُرْآن بَابٌ فِي کَمْ يُقْرَأُ الْقُرْآنُ وَ يُخْتَمُ
کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن بعض اصحابه عن علي بن ابي حمزه قال :
دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقَالَ لَهُ أَبُو بَصِيرٍ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَقْرَأُ اَلْقُرْآنَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فِي لَيْلَةٍ فَقَالَ لاَ قَالَ فَفِي لَيْلَتَيْنِ قَالَ لاَ قَالَ فَفِي ثَلاَثٍ قَالَ هَا وَ أَشَارَ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنَ لِرَمَضَانَ حَقّاً وَ حُرْمَةً لاَ يُشْبِهُهُ شَيْءٌ مِنَ اَلشُّهُورِ وَ كَانَ أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ ص يَقْرَأُ أَحَدُهُمُ اَلْقُرْآنَ فِي شَهْرٍ أَوْ أَقَلَّ إِنَ اَلْقُرْآنَ لاَ يُقْرَأُ هَذْرَمَةً وَ لَكِنْ يُرَتَّلُ تَرْتِيلاً فَإِذَا مَرَرْتَ بِآيَةٍ فِيهَا ذِكْرُ اَلْجَنَّةِ فَقِفْ عِنْدَهَا وَ سَلِ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَ اَلْجَنَّةَ وَ إِذَا مَرَرْتَ بِآيَةٍ فِيهَا ذِكْرُ اَلنَّارِ فَقِفْ عِنْدَهَا وَ تَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنَ اَلنَّارِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۳۷
از علی بن ابی حمزه گوید: به امام صادق (ع) وارد شدم و ابو بصیر به او عرض کرد: قربانت در ماه رمضان همه قرآن را در یک شب بخوانم؟ فرمود: نه، گفت: در دو شب؟ فرمود: نه، گفت: در سه شب؟ فرمود: ها، و بادست خود اشاره کرد (یعنی بخوان) سپس فرمود: ای ابا محمد، راستی برای ماه رمضان حق و حرمتی است که هیچ کدام از ماهها بدان نمانند و اصحاب محمد (ص) همه قرآن را در یک ماه یا کمتری میخواندند، راستی قرآن با شتاب و درهم ورهم خوانده نشود ولی باید با آرامی و تأنّی خوانده شود، هر گاه به آیهای گذری که در آن ذکر بهشت است در نزد آن ایست کن و از خدا عز و جل بهشت بخواه، و هر گاه به آیهای گذری که در آن ذکر دوزخ است در نزد آن ایست کن و از دوزخ به خدا پناه بر.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۲۲
علی بن أبی حمزه گوید: خدمت حضرت صادق علیه السلام شرفیاب شدم پس ابو بصیر بآن حضرت عرض کرد: قربانت بروم: در ماه رمضان همه قرآن را در یک شب بخوانم؟ فرمود: نه عرضکرد: در دو شب؟
فرمود: نه، عرضکرد: در سه شب؟ فرمود: ها (یعنی آری بخوان)- و با دست خود اشاره فرمود- مجلسی (ره) گوید: گویا اشاره فرمود که خاموش باش) سپس فرمود: ای ابا محمد برای ماه رمضان حقی و حرمتی است که ماههای دیگر مانند آن نیستند (یعنی اینکه اذنت دادم در سه شب بخوانی بخاطر حرمت ماه رمضان و امتیازش با ماههای دیگر است) و اصحاب حضرت محمد (ص) قرآن را در یکماه یا کمتر میخواندند، و هر آینه قرآن با سرعت و شتاب خوانده نشود، و باید هموار و شمرده و با آهنگ خوش خوانده شود، و هر گاه به آیهای که در آن نام بهشت برده شده است گذر کنی آنجا بایست، و از خدای عز و جل بهشت را بخواه، و چون به آیهای که در آن ذکر دوزخ است گذر کنی نزد آن نیز ایست کن و از دوزخ بخدا پناه ببر.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۴۷
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از سهل بن زیاد، از بعضی از اصحابش، از علی بن ابی حمزه که گفت: بر امام جعفر صادق علیه السلام داخل شدم. پس ابو بصیر به آن حضرت عرض کرد که: فدای تو گردم! آیا در ماه مبارک رمضان قرآن را در یک شب بخوانم؟ فرمود: «نه». عرض کرد: پس در دو شب بخوانم؟ فرمود: «نه». عرض کرد: پس در سه شب؟ فرمود که: «ها» (یعنی خوب است، این را بگیر)، و به دست خود اشاره فرمود. بعد از آن، فرمود که: «ای ابامحمد! به درستی که ماه مبارک رمضان را حقّی و حرمتی بزرگ است، و چیزی از ماهها به آن شباهت ندارد، و اصحاب محمد صلی الله علیه و آله چنان بودند که یکی از ایشان، قرآن را در ماهی یا کمتر از آن میخواند. به درستی که قرآن نباید که به شتاب خوانده شود، ولیکن باید به ترتیل و تأنّی خوانده شود، ترتیلی درست، و چون به آیهای گذری که یاد بهشت در آن باشد، در نزد آن توقّف کن و بایست، و بهشت را از خدای عز و جل سؤال کن، و چون از آیهای گذری که ذکر آتش دوزخ در آن باشد، در نزد آن توقّف کن، و از آتش به خدا پناه بر».
راویان