الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۱۱۶

محمد بن يحيي عن عبد الله بن محمد عن علي بن الحكم عن عبد الله بن بكير عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۷۱ از امام صادق (ع)، فرمود: قرآن به روش این ضرب المثل عربی نازل شده است که: ایاک اعنی و اسمعی یا جاره، به تو می‏گویم ولی ای همسایه زن تو گوش بده (و در فارسی به جای این مثل عربی گویند: به در می‏گویند که دیوار بشنود). در روایت دیگر است از امام صادق (ع) که فرمود: معنایش این است که آنچه خدای عز و جل در گله و سرزنش از پیغمبرش در قرآن آورده است مقصود از آن دیگران است و او قصد کرده است که در قرآن ثبت شده مثل قول خدا (۷۴ سوره اسراء): «و اگر نبود که ما تو را پا بر جا داشتیم هر آینه نزدیک بود اندکی به مشرکان اعتماد کنی» به این کلام جز او را قصد داشته است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۳۹ حضرت صادق علیه السلام فرمود: قرآن مانند این ضرب المثل عربی نازل شده (که گویند:) «ایاک اعنی و اسمعی یا جاره» (یعنی بتو میگویم ولی ای همسایه تو گوش کن). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۷۷ محمد بن یحیی، از عبداللَّه بن محمد، از علی بن حکم، از عبداللَّه بن بکیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «قرآن به روش و طور «ایّاک أعنی واسمعی یا جاره» نازل شد؛ یعنی: تو را قصد دارم، و بشنو ای همسایه!» «۲». ( ۲). و این مثلی است که زده می‏شود از برای کسی که سخن خویش را از برای مخاطب تصریح می‏کند، و به غیر او کنایه می‏گوید به آنچه متفطّن شود آن را، که آن را دریابد، و در فارسی از آن تعبیر می‏شود، و به قول ایشان که:« در بگو، دیوار! تو بشنو». و شرح این مثل در لوامع التّنزیل مذکور است.( مترجم)