حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ اسْتِوَاءِ الْعَمَلِ وَ الْمُدَاوَمَةِ عَلَيْه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن حماد عن الحلبي قال قال ابو عبد الله ع :
إِذَا كَانَ اَلرَّجُلُ عَلَى عَمَلٍ فَلْيَدُمْ عَلَيْهِ سَنَةً ثُمَّ يَتَحَوَّلُ عَنْهُ إِنْ شَاءَ إِلَى غَيْرِهِ وَ ذَلِكَ أَنَ لَيْلَةَ اَلْقَدْرِ يَكُونُ فِيهَا فِي عَامِهِ ذَلِكَ مَا شَاءَ اَللَّهُ أَنْ يَكُونَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۵۱
امام صادق (ع) فرمود: هر گاه مردی کاری پیش گرفت تا یک سال ادامه دهد و سپس اگر خواست عمل دیگری پیش گیرد زیرا در یک سال شب قدر هست، این است که خدا خواسته است باشد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۲۹
امام صادق علیه السّلام فرمود: هر گاه مردی عملی انجام میدهد، تا یک سال ادامه دهد، سپس اگر خواهد بعمل دیگری منتقل شود، زیرا شب قدری که آنچه خدا میخواهد (از خیرات و برکات) در آنست در یک سال میباشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۲۷
علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابنابیعمیر، از حمّاد، از حلبی روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «چون مردی بر کاری از کارهای خیر باشد، باید که یک سال پیوسته بر آن باشد، بعد از آن اگر خواسته باشد، به سوی غیر آن منتقل شود، و این امر برای آن است که در شب قدر، در سالی که مشغول آن عمل است، آنچه خدا خواهد که باشد، خواهد بود».