→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۳

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْعِبَادَة

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
علي عن ابيه عن النوفلي عن السكوني عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص :

مَا أَقْبَحَ اَلْفَقْرَ بَعْدَ اَلْغِنَى‏ وَ أَقْبَحَ اَلْخَطِيئَةَ بَعْدَ اَلْمَسْكَنَةِ وَ أَقْبَحُ مِنْ ذَلِكَ اَلْعَابِدُ لِلَّهِ ثُمَّ يَدَعُ عِبَادَتَهُ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۵۷ رسول خدا (ص) فرمود: چه زشت است فقر بعد از غنا و چه زشت است خطاکاری پس از مستمندی و زشت‏تر از آن عابدی است برای خدا که ترک عبادت کرده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۳۱ علی، از پدرش، از نوفلی، از سکونی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: چه زشت است درویشی بعد از توانگری، و چه زشت است گناه بعد از بیچارگی (چون ضعف آلت و کمی اسباب آن). و زشت‏تر از این، کسی است که خدا را عبادت کند، بعد از آن عبادتش را ترک کند».

راویان