الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۷۵

علي بن ابراهيم عن ابيه عن النوفلي عن السكوني عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۶۹ از سکونی که امام صادق (ع) فرمود: راستی از نادانی است خنده بی‏مورد، گوید: بارها می‏فرمود: خنده دندان نما مده، تو که کارهای رسوا کردی، از بلای شبگرد آسوده مباد آنکه بدکردار است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۸۶ و نیز فرمود علیه السلام خنده بی‏مورد از نادانی است. (سکونی راوی حدیث) گوید: و آن حضرت‏ پیوسته میفرمود: خنده‏ای که دندانها آشکار شود مکن با اینکه کردارهای رسواکننده‏ای انجام داده‏ای، و آن کس که کارهای زشت کرده از بلاهای شبانه آسوده نیست. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۵۹ علی بن ابراهیم، از پدرش، از نوفلی، از سکونی، از امام جعفر صادق علیه السلام‏ روایت کرده است که فرمود: «به درستی که از جهل است خنده بی‏تعجّب». و گفت که: می‏فرمود: «دندان را به خنده ظاهر مکن، و حال آنکه کارهای رسواکننده کرده باشی، و باید که از شبیخون ایمن نباشد، کسی که کارهای بد کرده است».