حدیث امام محمّد باقر (ع) درباره بهشت
روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن علي بن الحكم عن عبد الله بن بكير عن حمزه بن حمران عن ابي جعفر ع قال :
اَلْجَنَّةُ مَحْفُوفَةٌ بِالْمَكَارِهِ وَ اَلصَّبْرِ فَمَنْ صَبَرَ عَلَى اَلْمَكَارِهِ فِي اَلدُّنْيَا دَخَلَ اَلْجَنَّةَ وَ جَهَنَّمُ مَحْفُوفَةٌ بِاللَّذَّاتِ وَ اَلشَّهَوَاتِ فَمَنْ أَعْطَى نَفْسَهُ لَذَّتَهَا وَ شَهْوَتَهَا دَخَلَ اَلنَّارَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۷۵
از امام باقر (ع) که فرمود: بهشت در میان ناگواریها و صبر است، هر که در دنیا به ناگواریها صبر کرد به بهشت رود، و دوزخ در میان لذتها و شهوتها است، هر که دنبال لذت و شهوت خود رود، به دوزخ در آید.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۴۳
امام باقر علیه السّلام فرمود: بهشت در میان ناگواریها و شکیبائی است، پس هر که در دنیا بر ناگواریها صبر کند ببهشت رود و دوزخ در میان لذتها و شهوتهاست، پس هر که هر لذت و شهوتی را که دلش خواهد بخود رساند بدوزخ در آید.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۴۷
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از علی بن حکم، از عبداللَّه بن بکیر، از حمزة بن حمران، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «بهشت پیچیده شده است به ناخوشیها و صبر؛ پس هر که در دنیا بر ناخوشیها صبر کند، داخل بهشت شود. و دوزخ پیچیده شده است به خوشیها و خواهشهای نفس؛ پس هر که به نفس خویش عطا کند خوشی و و خواهشِ آن را، در آتش جهنّم داخل شود».