الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۶۹

حميد بن زياد عن الحسن بن محمد بن سماعه عن وهيب بن حفص عن ابي بصير عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۸۹ از امام باقر (ع) که رسول خدا (ص) در شب مقرر نزد عایشه بود، عایشه به او گفت: یا رسول اللَّه، چرا خود را رنج می‏دهی با اینکه خداوند تو را آمرزیده است نسبت بدان چه در پیش گناه کردی و آنچه در آینده؟ فرمود: ای عایشه، نباید که بنده شاکری باشم؟ فرمود: رسول خدا (ص) را شیوه آن بود که بر نوک انگشتان پاهایش برای عبادت می‏ایستد، پس خدا به او نازل فرمود: «ای طه* ما قرآن را به تو فرو فرستادیم تا در رنج افتی». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۴۹ امام باقر علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله نزد عایشه بود، شبی که نوبت او بود، بپیغمبر صلی اللَّه علیه و آله گفت: ای رسول خدا! چرا خودت را برنج میاندازی، با آنکه خدا گناه گذشته و آینده ترا آمرزیده است؟ فرمود: ای عایشه: آیا من بنده سپاسگزار خدا نباشم؟. و گفت: رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله روی انگشتهای پایش میایستاد تا خدای سبحانه و تعالی نازل فرمود: «طه ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که برنج افتی». محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۵۹ حمید بن زیاد، از حسن بن محمد بن سماعه، از وهیب بن حفص، از ابوبصیر، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله در نزد عایشه بود در شبِ نوبتش؛ پس عایشه عرض کرد که: یا رسول اللَّه! چرا نفس خود را به تعب می‏اندازی و حال آنکه از برایت آمرزیده شده، آن‏چه پیش گذشت از گناهان تو و آن‏چه بعد از این باشد. فرمود که: ای عایشه! آیا بنده‏ای شاکر نباشم». و حضرت فرمود که: «رسول خدا صلی الله علیه و آله بر اطراف انگشتان پاهای خویش می‏ایستاد و به عبادت قیام می‏فرمود؛ پس خدای- سبحانه و تعالی- این آیه را فرو فرستاد که: «طه* ما أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لِتَشْقی‏» «۱»؛ یعنی: «ای طه!- یا ای ماه شب چهارده!، یا سوگند به چهارده معصوم!، یا به طهارت ایشان!، یا ای محمد!- کف پاهای خود را بر زمین گذار، که ما فرو نفرستادیم بر تو قرآن را، از برای آنکه تو در رنج افتی». __________________________________________________ (۱). طه، ۱ و ۲.