حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الشُّکْر
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد عن علي بن الحكم عن صفوان الجمال عن ابي عبد الله ع قال قال لي :
مَا أَنْعَمَ اَللَّهُ عَلَى عَبْدٍ بِنِعْمَةٍ صَغُرَتْ أَوْ كَبُرَتْ فَقَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ إِلاَّ أَدَّى شُكْرَهَا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۹۳
از صفوان جمال، که امام صادق (ع) به من فرمود: خدا هر نعمتی به بندهای دهد، خرد یا بزرگ و آن بنده بگوید: الحمد للَّه، شکرش را ادا کرده.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۵۱
صفوان جمال گوید: امام صادق علیه السّلام بمن فرمود: خدا نعمتی کوچک یا بزرگ به بندهئی ندهد که او بگوید: الحمد للَّه جز آنکه شکرش را ادا کرده باشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۶۱
محمد بن احمد، از علی بن حکم، از صفوان جمّال، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت به من فرمود که: «خدا نعمتی را بر هیچ بندهای انعام نفرموده؛ خواه آن نعمت کوچک باشد و خواه بزرگ، که آن بنده گفته باشد که: الْحَمْدُلِلَّهِ، مگر آنکه شکر آن نعمت را به جا آورده است».