→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۷۷

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الشُّکْر

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
محمد بن يحيي عن احمد عن علي بن الحكم عن صفوان الجمال عن ابي عبد الله ع قال قال لي :

مَا أَنْعَمَ اَللَّهُ عَلَى عَبْدٍ بِنِعْمَةٍ صَغُرَتْ أَوْ كَبُرَتْ فَقَالَ‏ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ إِلاَّ أَدَّى شُكْرَهَا

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۹۳ از صفوان جمال، که امام صادق (ع) به من فرمود: خدا هر نعمتی به بنده‏ای دهد، خرد یا بزرگ و آن بنده بگوید: الحمد للَّه، شکرش را ادا کرده. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۵۱ صفوان جمال گوید: امام صادق علیه السّلام بمن فرمود: خدا نعمتی کوچک یا بزرگ به بنده‏ئی ندهد که او بگوید: الحمد للَّه جز آنکه شکرش را ادا کرده باشد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۶۱ محمد بن احمد، از علی بن حکم، از صفوان جمّال، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت به من فرمود که: «خدا نعمتی را بر هیچ بنده‏ای انعام‏ نفرموده؛ خواه آن نعمت کوچک باشد و خواه بزرگ، که آن بنده گفته باشد که: الْحَمْدُلِلَّهِ، مگر آنکه شکر آن نعمت را به جا آورده است».

راویان