الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۹۱

ابن ابي عمير عن ابن رياب عن اسماعيل بن الفضل قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۰۱ فرمود: چون بامداد کنی یا شام، ده بار بگو: «بار خدایا هر چه به همراه من بامداد کرده است از نعمت تندرستی نسبت به دین یا دنیا از تو است یگانه‏ای، شریک نداری، از آن تو است حمد و از آن تو است شکر بدانها بر گردن من ای پروردگارم تا خشنود شوی و پس از خشنودی» زیرا چون تو چنین گفتی شکر هر چه را خدا در آن روز و شب به تو نعمت داده انجام کردی. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۵۵ امام صادق علیه السّلام فرمود: در هر صبح و شام سه بار بگو: «بار خدایا! هر نعمت و یا عافیتی که نسبت بدین یا دنیا در این صبح دارم، از جانب تو است، تو یکتائی و شریک نداری. پروردگارا! حمد برای‏ تو و شکر برای تو است، از جهت نعمتی که بمن دادی تا راضی گردی و هم بعد از رضایتت» زیرا اگر تو چنین گوئی شکر نعمت خدا را بر خود در آن روز و آن شب ادا کرده باشی. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۶۹ ابن‏ابی‏عمیر، از ابن‏رئاب، از اسماعیل بن فضل روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «چون صبح و شام کنی ده مرتبه بگو که: اللهُمَّ ما أَصْبَحْتُ لی مِنْ نِعْمَةٍ أَوْ عافِیَةٍ فی دینٍ أَوْ دُنْیا فَمِنْکَ وَحْدَکَ، لاشَریکَ لَکَ، لَکَ الْحَمْدُ وَلَکَ الشُّکْرُ بِها عَلَیَّ یا رَبِّ حَتَّی تَرْضی‏ وَبَعْدَ الرِّضا؛ یعنی: «بار خدایا! آن‏چه صبح کرده‏ام که با من است، هر ناز و نعمت یا سلامت و عافیت در امر دین یا دنیا، پس همه آنها از تو است، در حالتی که تنهایی و تو را شریکی نیست. و تو را است ستایش و تو را است سپاس، به سبب آنها بر من. ای پروردگار من! تا آنکه تو خوشنود شوی و بعد از خوشنودی». و حضرت فرمود: «به درستی که تو هرگاه این را بگویی، به جا آورده‏ای شکر آن‏چه را که خدا به آن بر تو انعام فرموده در آن روز و در آن شب».