الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۹۷

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ حُسْنِ الْخُلُق‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابن محبوب عن عنبسه العابد قال قال لي ابو عبد الله ع :

مَا يَقْدَمُ‏ اَلْمُؤْمِنُ عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِعَمَلٍ بَعْدَ اَلْفَرَائِضِ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ تَعَالَى مِنْ أَنْ يَسَعَ اَلنَّاسَ بِخُلُقِهِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۰۵ فرمود: مؤمن پس از فرائض عملی پیش از خدا نیاورد که محبوب‏تر باشد نزد خدا از حسن خلق که به همه مردم رسا باشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۵۷ امام صادق علیه السّلام فرمود: مؤمن بعد از انجام واجبات پیش خدای عز و جل عملی محبوبتر از این نیاورد که مردم را از لحاظ خلقش در وسعت گذارد. (یعنی تنگ خلق نباشد). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۷۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از ابن‏محبوب، از عنبسه عابد که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام به من فرمود که: «مؤمن بر خدای عز و جل وارد نمی‏شود و پیش نمی‏آید با عملِ بعد از واجبات، که دوست‏تر باشد به سوی خدای- تعالی-، از اینکه مردم را به خلق نیک خود فراگیرد» (که خلقش به هر کسی برسد و با هیچ‏کس کج‏خلقی نکند).

راویان