حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ حُسْنِ الْخُلُق
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابن محبوب عن عنبسه العابد قال قال لي ابو عبد الله ع :
مَا يَقْدَمُ اَلْمُؤْمِنُ عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِعَمَلٍ بَعْدَ اَلْفَرَائِضِ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ تَعَالَى مِنْ أَنْ يَسَعَ اَلنَّاسَ بِخُلُقِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۰۵
فرمود: مؤمن پس از فرائض عملی پیش از خدا نیاورد که محبوبتر باشد نزد خدا از حسن خلق که به همه مردم رسا باشد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۵۷
امام صادق علیه السّلام فرمود: مؤمن بعد از انجام واجبات پیش خدای عز و جل عملی محبوبتر از این نیاورد که مردم را از لحاظ خلقش در وسعت گذارد. (یعنی تنگ خلق نباشد).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۷۱
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد بن خالد، از ابنمحبوب، از عنبسه عابد که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام به من فرمود که: «مؤمن بر خدای عز و جل وارد نمیشود و پیش نمیآید با عملِ بعد از واجبات، که دوستتر باشد به سوی خدای- تعالی-، از اینکه مردم را به خلق نیک خود فراگیرد» (که خلقش به هر کسی برسد و با هیچکس کجخلقی نکند).