الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۴۳۵

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابن العرزمي عن ابيه عن جابر الجعفي عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۸۱ از جابر جعفی از امام باقر (ع) فرمود: هر گاه بخواهی بدانی که خیری در تو هست، به دلت نگاه کن، اگر اهل طاعت خدا را دوست دارد و گنه‏کاران را دشمن دارد، در تو خیر هست و خدا دوست دارد و اگر اهل طاعت خدا را دشمن دارد و اهل گناه را دوست دارد، در تو خیری نیست و خدایت دشمن دارد و مرد با کسی است که او را دوست دارد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۹۲ امام باقر علیه السلام فرمود: هر گاه خواهی بدانی در تو خیری هست، بدلت نگاه کن، اگر اهل طاعت خدا را دوست و اهل معصیت خدا را دشمن دارد، در تو خیر است و خدا هم ترا دوست دارد، و اگر اهل طاعت خدا را دشمن و اهل معصیت خدا را دوست دارد در تو خیر نیست و خدا دشمنت دارد، و هر کسی همراه دوست خود است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۳۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از ابن‏عزرمی، از پدرش، از جابر جعفی، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «چون خواهی که بدانی که در تو خوبی هست، به دل خویش نظر کن؛ پس اگر امر چنان باشد که اهل طاعتِ خدا را دوست داری و اهل معصیت او را دشمن داری، در تو خیری هست، و خدا تو را دوست می‏دارد. هر گاه چنان باشد که اهل طاعت خدا را دشمن، و اهل معصیت او را دوست می‏داری، در تو خیری نیست، و خدا تو را دشمن می‏دارد. و هر مردی محشور می‏شود با کسی که او را دوست دارد».