حدیث امام محمّد باقر (ع) درباره امانتدارى
روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه و محمد بن يحيي عن احمد بن محمد جميعا عن ابن محبوب عن مالك بن عطيه عن عنبسه بن مصعب عن ابي جعفر ع قال :
ثَلاَثٌ لَمْ يَجْعَلِ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِأَحَدٍ فِيهِنَّ رُخْصَةً أَدَاءُ اَلْأَمَانَةِ إِلَى اَلْبَرِّ وَ اَلْفَاجِرِ وَ اَلْوَفَاءُ بِالْعَهْدِ لِلْبَرِّ وَ اَلْفَاجِرِ وَ بِرُّ اَلْوَالِدَيْنِ بَرَّيْنِ كَانَا أَوْ فَاجِرَيْنِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۴۷۹
از امام باقر (ع) که فرمود: سه چیز است که خدا عز و جل در آنها برای احدی رخصت نداده است: ادای امانت به خوش کردار و بد کردار، وفای به عهد و پیمان برای خوش کردار و بد کردار، و احسان به پدر و مادر چه خوش کردار باشند و چه بد کردار.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۳۶
امام باقر علیه السّلام فرمود: سه چیز است که خدای عز و جل نسبت بآنها مخالفت رخصت نفرموده: رد امانت به نیکو کار و بدکردار و وفاء بپیمان نسبت به نیکوکار و بدکردار و خوشرفتاری با پدر و مادر، نیکوکار باشند یا بدکردار.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۱۳
علی بن ابراهیم، از پدرش و محمد بن یحیی، از احمد بن محمد هر دو روایت کردهاند، از ابنمحبوب، از مالک بن عطیّه، از عنبسة بن مصعب، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «سه چیز است که خدای عز و جل کسی را در ترک آنها رخصت نداده است: یکی ادای امانت به نیکوکار و بدکار؛ و دیگری وفا کردن به عهد از برای نیکوکار و نابکار؛ و سیم نیکی با پدر و مادر؛ خواه نیکوکار باشند و خواه نابکار و بدکردار».