الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۰۷

ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن محمد بن اسماعيل عن علي بن النعمان عن ابن مسكان عن عبد الله بن ابي يعفور قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۵۳ از عبد اللَّه بن ابی یعفور، گوید: شنیدم امام صادق (ع) می‏فرمود: تقیّه سپر مؤمن است، تقیّه نگهدار مؤمن است، ایمان ندارد کسی که تقیّه ندارد، به راستی بنده‏ای است که حدیثی از ما به دست او می‏رسد و میان خود و خدا عز و جل بدان دین‏داری می‏کند پس وسیله عزت او است در دنیا و نور است در دیگر سرای، و بنده‏ای است که حدیثی از ما به دستش می‏افتد و آن را فاش و آشکار می‏سازد و در دنیا خوار می‏شود و خدا عز و جل آن نور را از او بازپس می‏گیرد (یعنی برای ترک تقیّه عبادتش باطل و بی‏اثر است و در آخرت از آن بهره‏ای ندارد- از مجلسی ره). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۱۴ امام صادق علیه السّلام میفرمود: تقیه سپر مؤمن است، تقیه نگهدار مؤمن است، هر که تقیه ندارد ایمان ندارد، همانا حدیثی از احادیث ما به بنده‏ئی میرسد و او بین خود و خدا بآن معتقد می‏شود و خدای عز و جل را بآن دینداری میکند، و موجب عزت دنیا و نور آخرت او میگردد، و بنده دیگر حدیثی از احادیث ما باو میرسد و او آن را فاش میسازد، و موجب خواری او در دنیا میگردد و خدای عز و جل هم آن نور را از او میگیرد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۵۱ ابوعلی اشعری، از محمد بن عبدالجبّار، از محمد بن اسماعیل، از علی بن نعمان، از ابن‏مسکان، از عبداللَّه بن ابی‏یعفور روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که می‏فرمود: «تقیّه سپر مؤمن است. و تقیّه حرزگاه و جای استوار مؤمن است. و کسی که تقیّه ندارد، ایمان ندارد. و به درستی که بنده‏ای حدیثی از احادیث ما به سوی او واقع می‏شود و آن را می‏شنود، پس به آن حدیث دینداری می‏کند و خدای عز و جل را می‏پرستد در میان خود و خدا، و همان باعث عزّتش در دنیا و نور در آخرت می‏گردد. و به درستی که بنده‏ای هست که حدیثی از احادیث ما به سوی او واقع می‏شود، پس آن را آشکار می‏کند، و همان باعث خواری او می‏شود در دنیا و خدای عز و جل آن نور را از او بر می‏کَند».