حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْمُؤْمِنِ وَ عَلَامَاتِهِ وَ صِفَاتِه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن محمد بن الحسن بن زعلان عن ابي اسحاق الخراساني عن عمرو بن جميع العبدي عن ابي عبد الله ع قال :
شِيعَتُنَا هُمُ اَلشَّاحِبُونَ اَلذَّابِلُونَ اَلنَّاحِلُونَ اَلَّذِينَ إِذَا جَنَّهُمُ اَللَّيْلُ اِسْتَقْبَلُوهُ بِحُزْنٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۱
از امام صادق (ع) فرمود: شیعه ما، رنگ پریدههایند (از بیم دشمن و از ریاضت)، لب خشکهایند (از روزه)، لاغرهایند (از کم خوری)، آن کسانی که چون شب آید با اندوه از آن استقبال کنند (برای توجه به حق و درک مسئولیتِ خود).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۲۹
امام صادق علیه السلام فرمود: شیعیان ما همان رنگ پریدگان (از خوف خدا) خشک لبان (از روزه) لاغرانند که چون شب فرا رسد با اندوه از آن استقبال کنند (زیرا در غم انجام وظیفه پروردگار باشند).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۷۵
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از محمد بن حسن بن علّان، از ابواسحاق خراسانی، از عمرو بن جمیع عبدی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «شیعیان ما آنانند که رنگهای ایشان شکسته و گونههای روی ایشان گشته، و کسانی که پژمرده و کاهیده و لاغر و نزار گردیدهاند. آنان که چون ظلمت شب ایشان را فرو گیرد و بپوشاند، با حزن و اندوه رو به او آورند».