نکته‌های تفسیر نور

هارون (که در لغت، به معناى کوه‌نشين يا قاصد است) برادر بزرگ حضرت موسى، از انبياى بنى‌اسرائيل بوده و در قرآن از او ستايش شده است. حضرت موسى در انجام مأموريّتش از دو چيز مى‌ترسيد، يکى قصاص قتل، «انى‌ فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ» و ديگرى تکذيب حقّ، «إِنِّي أَخافُ أَنْ يُکَذِّبُونِ» در واگذارى مسئوليّت‌هاى سنگين، بايد به همه‌ى ابعاد شخص، توجّه کرد. گرچه حضرت هارون از نظر سنّ و سخن، از حضرت موسى بزرگ‌تر و خوش بيان‌تر بود، ولى حضرت موسى به خاطر صفات و لياقت‌هاى ديگرى که داشت، در اين مأموريّت مسئول و مأمور شد. هر چند هارون نيز پيامبر الهى بود. در شيوه‌ى تبليغ، ارشاد، امر به معروف و نهى از منکر، گاهى بايد افراد دو نفرى يا بيشتر اقدام کنند. «فَأَرْسِلْهُ مَعِي» در امر به معروف و نهى از منکر، محور اصلى اثر کردن است؛ اگر با اشاره اثر مى‌کند بايد جلد 7 - صفحه 54 اشاره کرد، اگر فرياد اثر مى‌کند بايد فرياد زد. اگر با طومار و راهپيمايى و تحصّن و اعتصاب و تجمّع، يا تهديد و تشويق، بايد همان راه را طى کرد و به هر نحو ممکن، قلباً و لساناً و عملًا جلو مفاسد را گرفت، حتّى اگر با تکرار اثر مى‌کند بايد امر ونهى را تکرار کرد.