تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لکِنَّا أَنْشَأْنا قُرُوناً فَتَطاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ وَ ما کُنْتَ ثاوِياً فِي أَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِنا وَ لکِنَّا کُنَّا مُرْسِلِينَ «45»
ولى ما (اقوامى را) در اعصار مختلف خلق کرديم، پس زمانهاى طولانى بر آنها گذشت (و آثار انبيا از دلهايشان محو شد، پس تو را با کتاب آسمانى به سوى مردم فرستاديم)، و تو در ميان اهل مَدين اقامت نداشتهاى تا (از وضع آنان آگاه باشى و بتوانى) آيات ما را (پيرامون مردم مَديَن) بر آنان (مردم مکّه) بخوانى، ليکن سنّت ما اين است که افرادى را براى هدايت مىفرستيم.