تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ قِيلَ ادْعُوا شُرَکاءَکُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَ رَأَوُا الْعَذابَ لَوْ أَنَّهُمْ کانُوا يَهْتَدُونَ «64»
و (در اين هنگام به مشرکان) گفته مى‌شود: (اکنون آن) معبودانى را که شريک خدا مى‌پنداشتيد بخوانيد، پس آنها را مى‌خوانند؛ امّا جوابى به آنها نمى‌دهند و (در اين حال) عذاب الهى را مى‌بينند (که آنان را در برمى‌گيرد، پس آرزو مى‌کنند) اى کاش، هدايت يافته بودند.