تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ نَزَعْنا مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً فَقُلْنا هاتُوا بُرْهانَکُمْ فَعَلِمُوا أَنَّ الْحَقَّ لِلَّهِ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ «75»
و (در آن روز) از هر امّتى، گواهى بيرون مى‌آوريم، پس (به مشرکان) مى‌گوييم:
دليل خود را (بر شرک) بياوريد! پس مى‌فهمند که حقّ، مخصوص خداست و هر چه به دروغ مى‌بافتند، از (دست) آنان رفته و محو شده است.