نکته‌های تفسیر نور

سؤال: با اين‌که در آيات بسيارى از قرآن مى‌خوانيم که سؤالِ قيامت از همه کس؛ «فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ» «1»، از همه چيز؛ «وَ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» «2»، از همه حال؛ «إِنْ تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِکُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْکُمْ بِهِ اللَّهُ» «3» و از همه جا؛ «إِنْ تَکُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَکُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّماواتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ» «4» خواهد بود، پس چرا در اين آيه آمده است: «لا يُسْئَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ»؟! پاسخ: آياتى که دلالت بر سؤال دارد، مربوط به قيامت است؛ ولى آيه اخير، اشاره به زمان نزول قهر الهى در دنياست که در آن هنگام ديگر مهلتى براى سؤال و جواب وجود ندارد.