برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 84)- بعد از ذکر این واقعیت که سرای آخرت و نعمتهایش از آن سلطه جویان و مستکبران نیست بلکه مخصوص پرهیز کاران متواضع و حق طلب است، در این آیه به بیان یک قانون کلی- که آمیزهای است از «عدالت» و «تفضل» در مورد پاداش و کیفر- پرداخته، میگوید: «کسی که کار نیکی انجام دهد برای او پاداشی بهتر از آن است» (مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَیْرٌ مِنْها).
این همان مرحله «تفضل» الهی در باره نیکو کاران است یعنی خداوند همچون مردم تنگ چشم نیست که به هنگام رعایت عدالت، سعی میکنند مزد و پاداش درست به اندازه عمل باشد او گاهی چندین برابر از لطف بیکرانش پاداش عمل را میدهد و حد اقل آن ده برابر است.
سپس به ذکر مجازات بد کاران پرداخته، میگوید: «و به کسانی که کارهای بد انجام دهند، مجازات بد کاران جز (به مقدار) اعمالشان نخواهد بود» (وَ مَنْ جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزَی الَّذِینَ عَمِلُوا السَّیِّئاتِ إِلَّا ما کانُوا یَعْمَلُونَ).
و این مرحله «عدل» پروردگار است، چرا که ذرهای بیش از آنچه انجام دادهاند کیفر نمیشوند.
ج3، ص484