در آيه قبل حضرت ابراهيم مردم را به عبادت و اطاعت خدا دعوت کرد و در اين آيه عبادت غير خدا را مردود و بىنتيجه مىداند و در پايان آيه بار ديگر بر عبادت خدا تأکيد مىکند.
شرک و بت پرستى، هيچ برهان و منطقى ندارد، زيرا:
اوّلًا: بتها، جماداتى بيش نيستند. «أَوْثاناً»
ثانياً: خود بت پرستان، سازندهى آنهايند. «تَخْلُقُونَ»
ثالثاً: هيچ گونه نفعى براى مشرکان و بت پرستان ندارند. «لا يَمْلِکُونَ لَکُمْ»
در اين آيه، حضرت ابراهيم سه بار مشرکان را مخاطب قرار داد، و اين نشانهى گفتگوى مستقيم با منحرفان است. «تَعْبُدُونَ- تَخْلُقُونَ- تَعْبُدُونَ»