1- کافران، منطق ندارند، منطق آنان، اعدام و شکنجه است. «اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ»
2- کفّار، ممکن است اختلاف روش داشته باشند، ولى در هدف اختلافى ندارند.
«اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ»
3- پيامبران تحت حمايت الهى قرار دارند. «فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ»
4- ارادهى خداوند، بر همهى ارادهها، ابزارها و اسباب و قوانين جهان غالب است. «اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ»
5- پيروزى يک مؤمن بر تمام کفّار، خنثى شدن سختترين توطئهها و گلستان شدن آتش؛ هر کدام يک آيت و نشانه از آيات الهى است. «إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ»
6- عبرت از تاريخ، به فطرتى سالم و روحى پاک نيازمند است. «لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ» آرى، ايمان در بصيرت و روشنبينى انسان، تأثير گذار است.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 130