نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى «أجر»، در مورد پاداش‌هاى دنيوى و اخروى، هر دو به کار مى‌رود، ولى کلمه‌ى «اجرت»، تنها در مورد پاداش‌هاى دنيوى است. «1» پاداش آن همه خلوص و تلاش و هجرت حضرت ابراهيم عليه السلام، موهبت‌هاى چهارگانه‌اى است که اين آيه بيان مى‌کند: اوّل: فرزندان پاک. دوم: مقام نبوت در نسل و دودمان. سوم: نام نيکو در دنيا. چهارم: عزّت در آخرت. توضيح: يعقوب، يوسف، هارون، موسى، سليمان، زکريّا، يحيى و عيسى عليهم السلام، همه از نسل حضرت اسحاق بودند و پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله از ذرّيه‌ى اسماعيل است؛ بنابراين، پيامبران‌ «1». تفسير الميزان. جلد 7 - صفحه 133 اولواالعزم بعد از حضرت ابراهيم، همه از نسل او بودند. نجات از آتش نمروديان، جذب دل‌ها به سوى مکّه و تجديد خاطرات ابراهيم در مراسم حج، از گمنامى‌ «1» به شيخ الانبيا رسيدن و داشتن ذّريه‌ى طيّبه، همه از مصاديق الطاف الهى در دنياست که به ابراهيم عليه السلام عطا شده است. «وَ آتَيْناهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيا» صالح بودن و در زمره‌ى صالحان قرار گرفتن، مقامى است که انبيا آرزوى آن را داشته‌اند: يوسف عليه السلام از خدا مى‌خواهد: «وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ» «2» سليمان عليه السلام دعا مى‌کند: «وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِکَ فِي عِبادِکَ الصَّالِحِينَ» «3» شعيب عليه السلام به موسى عليه السلام مى‌گويد: «سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ» «4» ابراهيم عليه السلام به خداوند عرض کرد: «وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ» «5» و در اينجا خداوند درباره‌ى حضرت ابراهيم مى‌فرمايد: «وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ»