کلمه‌ى «نادى» به معناى مجلس عمومى است. در تفاسير مى‌خوانيم که قوم لوط از نظر ادب و اخلاق کاملًا سقوط کرده، در فساد و تباهى غرق بودند؛ به گونه‌اى که در مجالس عمومى، به يکديگر سخن زشت مى‌گفتند، قمار بازى مى‌کردند، در حضور جمع برهنه مى‌شدند، به رهگذران سنگ پرتاب مى‌کردند و در حضور مردم، از خود باد معده خارج مى‌کردند، با مسافران لواط نموده و اموالشان را مى‌گرفتند.
درخواست عذاب، از زبان اقوام ساير انبيا نيز بيان شده است؛ قوم نوح و عاد گفتند: «فَأْتِنا بِما تَعِدُنا» «1»، قوم ثمود از حضرت صالح خواستند: «فَأْتِنا بِما تَعِدُنا» «2»، همچنين در زمان پيامبراسلام صلى الله عليه و آله گروهى گفتند: «ائْتِنا بِعَذابٍ» «3»
ممکن است مراد از «قطع سبيل» در آيه، بستن راه بر روى مردم براى غارت اموال آنها و يا لواط با آنان باشد.