تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَمَّا أَنْ جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً سِي‌ءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً وَ قالُوا لا تَخَفْ وَ لا تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوکَ وَ أَهْلَکَ إِلَّا امْرَأَتَکَ کانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ «33»
و هنگامى که فرستادگان ما نزد لوط آمدند، از آمدنشان بد حال شد و دستش (از حمايت آنان در برابر بدکاران) کوتاه گرديد؛ (فرشتگان) گفتند:
نترس و غمگين مباش، ما تو و خانواده‌ات را نجات مى‌دهيم، مگر همسرت که از باقى ماندگان (در عذاب) است.